Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/718 K.2019/4199

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının, adresi yazılı taşınmazı sözlü kira sözleşmesine dayalı kullanmasına rağmen kira bedellerini ödemediğinden hakkında icra takibi yaptıklarını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek taşınmazdan tahliyesine, itirazın kaldırılmasına, akdin feshine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın mirasırakanına ait olduğunu, davacılar ile aralarında kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazda tarafların paydaş olduğu gerekçesiyle, davalının paya vaki elatmasının önlenmesine ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

2. Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;

Elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli davalarda dava değeri elatılan yerin değeri ile ecrimisil toplamından ibaret olup elatılan taşınmazın değeri 95.000 TL olarak saptanıp, davacıların payına vaki elatmanın önlenmesine ve 1.780 TL ecrimisile karar verildiğine, davacılar tarafından da başlangıçta peşin harç olarak 62,40 TL tamamlama harcı olarak 1.550 TL harç yatırıldığına göre;

ikmal edilen harç da gözetilerek davacılar lehine 7.199 TL davalı lehine 3.783 TL vekalet ücreti takdiri gerekirken davacılar lehine fazla, davalı lehine eksik vekalet ücreti takdiri ile hem elatmanın önlenmesi isteği bakımından hem de ecrimisil isteği bakımından ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri de doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad.

438/7, HMK mad. 370/2).