Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/906 K.2019/4453

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili ile davalılar Ayşe ve Yeter vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı ... adına edinilen taşınmaz nedeniyle 15.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş, 17.12.29014 tarihli dilekçesi ile talep miktarını 28.864,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taşınmazın muris babasından kalan para ile alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, 9.600,00 TL değer artış payı alacağı, 9.688,00 TL katılma alacağı olmak üzere toplam 19.288,00 TL TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalılar Ayşe ve Yeter vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK. mad. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, değer artış payı ve artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalılar Ayşe ve Yeter vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Reddedilen miktar üzerinden (9.576,00 TL) kendisini yargılamada vekille temsil ettiren davalılar yararına kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13. maddesi gereğince 2.180,00 TL maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.