Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/106 K.2021/4978

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 8. İcra Hukuk Mahkemesinin 20.05.2019 tarihli ve 2018/162 Esas, 2019/460 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, borçlu aleyhine yapılan takipte haciz mahallinde yapılan evrak araştırmasında üçüncü kişi şirkete ait belgelerin yanı sıra, borçluya ait protokolün görüldüğünü, haciz adresinin borçlunun faaliyetlerini sürdürdüğü adres olduğunu belirterek, davanın kabulü ile davalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, davanın süresinde açılmadığını, borçlu ile aralarında organik bağ bulunmadığını, haciz adresinde borçlu ile bağlantılı olabilecek belge bulunmadığını bu nedenle dava açma yükümlülüğünün alacaklıya yüklendiğini, borçlu şirket ile faaliyet alanlarının farklı olduğunu belirterek davanın öncelikle süresinde açılmadığından usulden reddine, esasa girilmesi halinde davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz mahallinde borçlu şirketin borcun doğum tarihindeki yetkilisi ... ...'ın hazır olduğu, borçlu şirket adına düzenlenen protokol bulunduğu, aynı zamanda istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişi şirketin takip borçlusu şirketin borcun doğum tarihindeki yetkilisi ... ...'ın eşine ait olması nedeniyle organik bağ bulunduğu, aynı alanda faaliyetlerini sürdürüyor olmaları nedeniyle alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla hareket ettikleri kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalı üçüncü kişi şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı üçüncü kişi şirketin davalı borçlu şirketin daha önceden faaliyet gösterdiği ticaret sicil adresinde kurulduğu, davalı üçüncü kişi şirketin kurucusunun ve yetkilisinin davalı borçlu şirketin kurucu ortağının eşi olduğu, faaliyet alanlarının aynı olduğu, aralarında organik ve fiili bağlantı bulunduğu bu nedenle alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı hareket ettikleri,mahcuzların davalı borçlu şirkete ait olduğu gerekçesiyle talebin esastan reddine karar verilmiş hüküm davalı üçüncü kişi şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK 99. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Somut olayda, 08.06.2016 tanzim tarihli bonoya dayalı olarak yapılan takipte üçüncü kişinin sicil adresinde 03.01.2018 tarihinde haciz yapılmış olup ödeme emri borçlu şirkete haciz adresinde tebliğ edilmediği gibi, hacizde borçlu şirket eski ortağı ... ...’a ait protokol bulunması haricinde borçlu şirketin adreste faaliyette bulunduğuna dair delil elde edilememiştir.

Haciz sırasında bulunan protokol eski ortak ...’in şirketten olan alacağının kendi alacaklısına devrine dair olduğu anlaşıldığından tek başına borçlunun ticari faaliyetlerine haciz adresinde devam ettiğine dair delil teşkil etmez. Hal böyle olunca, İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi üçüncü kişi yararına olup, ispat yükü davacı alacaklı üzerindedir.

Borçlu ve üçüncü kişi şirket arasındaki muvazaanın ispatı bakımından incelenen ticaret sicil kayıtları uyarınca üçüncü kişi şirketin borcun doğumundan sonra borçlu şirket eski ortağı ... ...’ın eşi ...... tarafından 01.03.2017 tarihinde borçlu şirketin eski sicil adresinde kurulmuş olduğu, ... ...’ın borçlu şirkette 29.12.2014 tarihinde % 5 hisse ile ortak olduğu ve 17.02.2017 tarihinde borçlu şirketten ayrılmış olduğu, hiçbir zaman borçlu şirkette hakim ortak olmadığı anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte borçlu şirketin haciz adresinden ... ...’ın şirketten ayrılmasının hemen ardından 20.02.2017 tarihinde ayrılarak farklı adrese taşındığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar takibe dayanak bono üzerindeki adres haciz adresi ise de bononun tanzim tarihinde haciz adresi borçlu şirketin sicil adresi olması nedeniyle yazılmış olduğunun kabulü gerekir.

Alacaklı tarafından üçüncü kişi şirketin borçlu şirketin devamı olduğuna dair tanık beyanlarına delil olarak dayanılan Bursa 2. İş Mahkemesi 2017/2511 Esas sayılı dosyası ise henüz sonuçlanmamıştır.Borçlu şirket eski ortağı ile üçüncü kişi şirket sahibi arasında karı koca ilişkisi bulunması ve kesinleşmeyen işçi alacağı dosyasında dinlenen tanık beyanları muvazaa iddiasının ispatı için yeterli değildir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında ispat yükü üzerinde olan alacaklının muvazaa iddiasını ispatlayamadığı kabul edilerek davanın reddedilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.