Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/1471 K.2020/5383

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 1. Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davacı/birleşen dosyada davalı vekili ve davacı/birleşen dosyada davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden yargılama yapılarak karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı/birleşen dosyada davalı vekili tarafından istenilmiş,

İstanbul 1. Aile Mahkemesince temyiz talebinin reddine karar verilmesi üzerine, ek kararın davacı/birleşen dosyada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleşen dava; mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

İstanbul 1.Aile Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli kararıyla, asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, davacı/birleşen dosyada davalı ... vekili ve davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin istinaf başvuları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından, tarafların istinaf başvurularının kabulüyle, İstanbul 1.Aile Mahkemesi kararının esasa ilişkin delillerin toplanmamış ve değerlendirilmemiş olması gerekçesiyle HMK’nin 353/(1)-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına,

davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine şeklinde kesin olmak üzere hüküm kurulmuş, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı/birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından istenmiş, bu arada dosya İstanbul 1.Aile Mahkemesinin 2020/3 Esasına kaydedilmiş, İstanbul 1.Aile Mahkemesinin 2020/3 Esas, 17.02.2020 tarihli ek kararıyla, davacı/birleşen dosyada davalı ... vekilinin temyiz talebi, kararın kesin olarak verildiği açıklanarak reddedilmiş, son olarak ek karar da davacı/birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Öncelikle, bölge adliye mahkemesinin kararına karşı verilen temyiz dilekçesinin ilk derece mahkemesi tarafından reddine karar verilmesi yerinde olmadığından (HMK mad. 366/1, 346/1) İstanbul 1.Aile Mahkemesinin 2020/3 Esas, 17.02.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek davacı/birleşen dosyada davalı ... vekilinin temyiz incelenmesine geçilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1. fıkrası g bendinde de, bölge adliye mahkemelerinin 353 üncü maddesinin 1 fıkrasının (a) bendine kapsamında verilen kararların temyiz edilemeyeceğine yer verilmiştir (HMK mad. 353/1,a ve 262/1,g).

Somut olayda, bölge adliye mahkemesi tarafından, istinaf taleplerinin HMK’nin 353/(1)-a.6 maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden görülmesi için kararı veren mahkemeye gönderilmesine kesin olarak karar verildiği, bölge adliye mahkemesi kararlarının HMK’nin 362/(1)-g maddesi gereğince temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Öte yandan, temyiz edilemeyen kararlardan olması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden bölge adliye mahkemesince bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.