Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/1898 K.2020/5577

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu 68 ada 411 parsel sayılı taşınmazın elbirliği şeklinde murisleri adına kayıtlı olduğunu, davalının bu taşınmazı garaj, kömürlük yapmak ve bir kısmına da zeytin ağaçları dikmek suretiyle işgal ettiğini belirterek, davalının elatmasının önlenmesini ve yapıların kal’ini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 40 sene önce bir kısım hissedarlardan haricen satın aldığını, ancak taşınmazın tapu devrinin gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının kal yönünden temyiz itirazına gelince, Mahkemece, davalı tarafından dikilen zeytin ağaçlarının kal’ine karar verilmiştir. Bilindiği üzere, 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun'un özellikle 23.1.2008 tarihli ve 5728 Sayılı Yasanın 99. maddesi hükmü ile değişik 20.maddesi hükmü çerçevesinde bir değerlendirme yapılması ve ondan sonra kal isteği hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle zeytin ağaçlarının kal’ine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.