Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/1926 K.2021/5238

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Konya 5. İcra Müdürlüğünün 2014/8258 Esas sayılı takip dosyasına ilişkin itirazının kısmen iptali ile takibin 1.358,13 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2. maddesi uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Karar davalı vekilince temyiz edilmiş ise de temyiz edilen bu miktarın (1.358,13 TL) temyiz kesinlik sınırı olan 2.190,00 TL'nin altında kaldığı açıktır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayda da bir karar verilebilir.

Temyiz edilen miktar kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 sayılı HMK'nin 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.