Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/1934 K.2020/7563

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, ecrimisil istemine ilişkin olup, mahkemece toplam 691,02 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1.Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Mahkeme kararı, davacı vekiline 31.03.2016 günü tebliğ edilmiş olup, 11.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile aynı gün temyiz harcı yatırılarak temyiz edilmiştir. Bu durumda 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3/2. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağından HUMK'un 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi 08.04.2016 tarihi itibari ile sona ermiş bulunduğundan, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Temyize konu kabul edilen miktar karar tarihi olan 2015 itibariyle kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL'yi geçmemektedir. 1086 sayılı HUMK.un 5219 sayılı Yasa ile Değişik 427. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2015 yılı itibariyle miktar ve değeri 2.080,00 TL’yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.