KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2020/273 E., 2020/5379 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2020
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Katkı Payı Alacağı Ve Kişisel Malın Aynen İadesi Veya Alacak
- Mahkemesi
- Bakırköy 2. Aile Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair hüküm, davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/2. maddesi ile 10.05.1965 tarihli ve 1965/1-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir.
Karşı davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmü temyiz eden davacı/karşı davalı ... vekilinin nispi temyiz karar harcını yatırmadıkları anlaşıldığından, nispi harca tabi davalarda hükmü temyiz eden tarafın, Mahkemece, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte birini peşin olarak yatırması gerektiğinden, 25.01.1985 tarihli ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/3.maddesi gereğince, temyiz yoluna başvurma harcı ve temyiz karar harcını tamamlamaları için vekil adına muhtıra çıkarılması,
verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz yoluna başvurma ve temyiz karar harcını tamamlamaları aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacakları hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanmaması halinde Mahkemece başvuruların yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harçların tamamlanması halinde dava dosyası da eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi,
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2020/273, K. 2020/5379, 24 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama