Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/3383 K.2020/5894

İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 15. Asliye Mahkemesinin 07.03.2017 tarihli ve 2015/100 Esas, 2017/80 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş, Dairemizce noksan temyiz harcının muhtıraya rağmen yatırılmaması sebebi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi üzerine, davacı vekili tarafından maddi hataya dayalı olarak temyiz taleplerinin incelenmesinin talep edilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçelerinde, davacı ...'in iş akdinin dava dışı vakfeden banka tarafından feshedilmesi sebebi ile davalı vakıf tarafından vakıf senedi gereği hakları ödenen davacının işe iade davasının lehine sonuçlandığı ve işe başlatılmayarak banka tarafından yasal haklarının ödenmesi sebebi ile vakıf üyeliğinin de işe iade davası sonrası işveren banka tarafından işe başlatmama tarihinde son bulduğunun tespiti ile bu tarihe göre yasal haklarının ödenmesi istenmiş; Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş, Dairemizin 24.06.2020 tarihli ve 2017/15896 Esas, 2020/3894 Karar sayılı kararı ile davacı vekili tarafından usulüne uygun ihtara rağmen kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderleri tamamlanmadığından, HMK'nin 366.maddesi göndermesi ile aynı Kanunun 344. maddesi ile 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyizin süresinde olduğu ve gerekli harç ve giderlerin süresinde yatırıldığı ileri sürülerek maddi hataya dayalı kararın kaldırılarak, temyiz incelemesi sonucu kararın bozulması istenmiştir.

1.Dava, davacının vakıf üyeliğinin sona erdiği tarihin tespiti ile tespit edilecek tarihe göre haklarının hesaplanarak davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden istinaf isteminin esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının davacı vekiline 03.10.2017 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz harcının eksik yatırılması nedeni ile davacı vekiline yedi günlük kesin süre içerisinde eksik harcın yatırılması için çıkartılan muhtıranın 10.10.2017 tarihinde tebliğ edildiği, gerekli harcın yedi günlük kesin süre geçtikten sonra ancak bir aylık temyiz süresi dolmadan önce 27.10.2017 tarihinde yatırılmış olduğu,

dolayısı ile kesin süre içerisinde olmayan ancak temyiz süresi içerisinde gerekli harcın yatırılması sebebi ile bu durumun davacı aleyhine yorumlanamayacağı bu defa ki inceleme sonucu anlaşılmakla Dairemizin 24.06.2020 tarihli ve 2017/15896 Esas, 2020/3894 Karar sayılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş, işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

2.İşin esası yönünden yapılan incelemede; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.