Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/3723 K.2020/7987

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, davaya konu 248 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının iptali ile tecavüzün önlenmesine, yapıların kaline karar verilmesini istemiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra, ‘Davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacı tarafın davasının davalılar ...,...., ... ve ... yönünden kabulüne’ dair verilen kararın, bir kısım davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 07.03.2016 tarihli ve 2016/2126 Esas, 2016/4077 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur.

Bu defa Dairenin 28.03.2018 tarihli ve 2016/10496 E.2018/10117 K. sayılı ilamı ile, ‘….6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Somut olayda.

Mahkemece, hüküm kısmında, haklarında kabul ve ret kararı verilen davalılar tek tek sayılmış ancak, davalılardan ... hakkında olumlu olumsuz bir karara yer verilmeyerek eksik bırakılmıştır. Hüküm bu haliyle eksik ve infaza elverişli olmadığından bozmayı gerektirmiştir…’gerekçesi ile bozulmuş, sair karar düzeltme sebepleri ise reddedilmiştir.

Mahkemesinde, yeniden yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın davalılar ..., ..., mirasçı ... ve ... yönünden kabulü ile; davaya konu 248 parselde kayıtlı yerin bilirkişi....'ın krokisinde "A" harfi ile gösterdiği 173.64 m2'lik yerin davalıların kat mülkiyetinden kaynaklanan hisseleri oranında iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, dava konusu tapusu iptal edilen 173.64 m2'lik yere yapılmış olan bina ve bahçe duvarının kal'ine, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, birleşen davanın davalılar ..., ... ve ... yönünden kabulü ile,

davaya konu 248 parselde kayıtlı yerin bilirkişi ...'ın krokisinde "A" harfi ile gösterdiği 173.64 m2'lik yerin davalıların kat mülkiyetinden kaynaklanan hisseleri oranında iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, dava konusu tapusu iptal edilen 173.64 m2'lik yere yapılmış olan bina ve bahçe duvarının kal'ine karar verilmiş, hüküm ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Bir kısım davalılar vekilinin davalı ... yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde, Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin diğer davalılar yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde; somut olayda, bozmadan sonra bir kısım davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 24.01.2013 tarihli ve 2012/52 Esas, 2013/48 Karar sayılı karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 07.03.2016 tarih ve 2016/2126 Esas 2016/4077 Karar sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi talebinde bulunulması üzerine, bu defa Dairenin 28.03. 2018 tarihli ve 2016/10496 E., 2018/10117 K. sayılı ilamı ile hüküm sadece davalılardan ... hakkında olumlu olumsuz bir karara yer verilmemesi nedeni ile bozulmuş, diğer karar düzeltme sebepleri ise reddedilmiştir.

O halde, bahsi geçen davalı dışında, diğer davalılar yönünden kanun yolları tükenip hüküm kesinleştiğinden, karar düzeltme sonrası verilen eldeki hükmün temyiz edilmesinde hukuki yarar olduğundan bahsedilemeyecektir. Bu nedenle, davalı ... dışındaki davalılar yönünden temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.