Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/3927 K.2020/6908

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli ve 2019/867 Esas, 2020/173 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeninin Türkiye'de nüfusa ... olarak kayıtlı iken 1970'li yıllarda ... ülkesine göç edip orada ... olarak nüfusa kaydedildiğini ileri sürerek; Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ... ile ... Cumhuriyeti Devleti vatandaşı ...'ın aynı kişiler olduğunun tespitini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, idari makamlara başvurmadan eldeki davayı açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, davacı vekilinin istinaf istemi Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiş, davacı vekili temyize gelmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad. 33 ).

Dava dilekçesinde, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ... ile ... Cumhuriyeti Devleti vatandaşı ...'ın aynı kişiler olduğunun tespiti istendiğine göre, dava nüfus davasıdır ve davacının eldeki davayı açmadan önce idari makamlara başvuru zorunluluğu bulunmamaktadır. Buna göre, somut olaydaki iddia ile ilgili olarak DNA araştırması yaptırıp, alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın yazılı şekilde reddi doğru görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulması gerekmiştir.