Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/624 K.2020/2770

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan 67.287,06 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 53.995,64 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Ne var ki, temyizden sonra davacılar vekili, 22.09.2018 tarihli dilekçe ile davayı geri aldıklarını beyan etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK’nin) 123. maddesi uyarınca davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir. Karar kesinleşinceye kadar davanın geri alınması mümkün ise de, mahkemece, bir karar verilip, davadan el çekildikten sonra temyiz aşamasında davacı tarafından, davanın geri alındığına ve bu aşamada geri alma hakkında karar verme yetkisi mahalli mahkemeye ait bulunduğuna göre vaki geri alma hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.