Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/73 K.2021/4559

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2017/335 Esas, 2019/196 Karar sayılı kararıyla asıl davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı-karşı davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkillerinin, ... İli, Merkez, ...

Mahallesi 72 ada 32 parsel taşınmazda müşterek malikleri olduğunu, 33,6 m2 miktarlı bina müvekkillerin murisi tarafından inşa edildiğini, binada kullanılan tüm malzeme ve inşaatın yapılması için gerekli olan sarf malzemesi kendileri tarafından karşılandığını, yine işbu binaya sonradan da tadilat ve masraf yapıldığını, ilgili bina ve içerisinde yapılan masrafların müvekkillerine ait olup davalıların binanın ve sair giderlerin yapımıyla hiçbir ilgisi bulunmadığını, bu nedenlerler müvekillerinin paydaş olduğu ...

İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi 72 ada 32 parsel sayılı taşınmazdaki 33,2 m2 muhdesatın davacılara aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 27.03.2019 tarihli dilekçesinde buzhanenin üzerinin kapatılması, çatısı dükkanın betonlanması asma tavan davacıların yaptığını ve bu imalatların muhdesat olup davanın bu yapıların tadilatlarının davacıları tarafından yapıldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili; taşınmaz üzerindeki yapının 1962 senesinde davalı ve karşılık davacıların murisi ... tarafından yapıldığını, davacıların murisi ... tarafından da yapıldığının davacılara aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, karşı davanın reddine karar verilmiş davalı-karşı davacı vekili ve davacı- karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

Somut olayda davacı vekili, 20.05.2019 tarihli dilekçesinde 1669,55 TL üzerinden harcı yatırdığını beyan ettiği anlaşıldığından, davacı vekili dava konusu olan 1.669,55 TL için temyiz talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK’ye 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’un 14.07.2004 tarihli ve 5219 sayılı Kanunla değişik 427. maddesi uyarınca, karar tarihinde temyiz sınırı 58.800 TL olup, temyiz konusu yapılan tadilatlar 1.669,55 TL olup, temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden Mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’da da bir karar verilebilir.