Davacı ..., ...-Buca-....., Mahallesi 644 ada 19 parselin bölgede 1948 yılında 5 nolu orman kadastro komisyonunca 3116 sayılı Kanun'a göre yapılan orman tahdidinde orman tahdit sınırları içerisinde bırakıldığını, bölgede sonrasında 6831 sayılı Kanun'a göre orman olduğu halde orman dışında kalan taşınmazların orman kadastrosu ile 1744 sayılı Kanun'la değişik 2. madde kapsamında aplikasyon çalışmaları yapıldığını ve 24.03.1980 yılında askıya alındığını, sonrasında 9 nolu orman komisyonunca 2896 sayılı Kanun ile değişik 2b uygulamasının yapılarak 01.05.1986 yılında askıya alındığını,
tüm çalışmalarda taşınmazın tahdit içinde bırakıldığı ve orman sınırları dışına çıkarılmadığını, tahdit içindeki yere bölgede 1960 yılında yapılan arazi kadastrosu ile tapu verilmeyeceğini iddia ederek taşınmazın tapusunun iptali ile orman olarak tescilini, taşınmaz üzerinde TEİAŞ lehine oluşturulan irtifak hakkının da tapudan terkinini talep etmiştir.
Bölgede 16.01.1960 yılında yapılan tapulama çalışmalarında taşınmaz 3852 m2 yüzölçümüyle tarla vasfıyla 644 ada 19 parsel numarasıyla 1/6 hisse Mehmet oğlu Selim, 5/6 hisse Mehmet kızı Melek adına tapu kaydı uygulanmak suretiyle tespit ve tescil edilmiştir. Yargılama sırasında tapu malikleri tespit edilemediğinden ...
Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından davalılara Mal Müdürü kayyım olarak atanmış, kayyım vekili davanın reddini, davalı TEİAŞ vekili tescil işlemi yapılmadığından kamulaştırma işleminin tamamlanmadığını, kuruma husumet düşmeyeceğinden husumet yönünden reddini, davanın açılmasına sebebiyet verilmediğinden yargılama giderlerinin üzerine yükletilmemesini savunmuştur.
Mahkemece orman ve harita mühendisi bilirkişilere yaptırılan inceleme neticesinde bilirkişi raporlarına göre dava konusu parselin bölgede 1948 yılında 3116 sayılı Kanun'a göre yapılan orman kadastrosu sırasında Kızıltepe Cipro Devlet Ormanının 1846-1847-1848 nolu OTŞ'lerinin gidiş istikametine göre tahmini 50 metre güneydoğusunda ve ormanlık alanda kaldığını, bölgede yapılan aplikasyon ve 2B çalışmalarında da orman dışına çıkarılmadığı, taşınmazın %6 eğime sahip olduğu,
1964 ve 1979 tarihli memleket haritalarında ve 1964 ile 1973 tarihli mono hava fotoğrafları üzerinde açık alana düştüğünü ancak etraf alanlarının ormanlık olması sebebiyle orman içi açıklık olduğu gerekçesiyle orman niteliğine haiz olduğu rapor edilmiş, Mahkeme bilirkişi raporları esas alınarak davanın kabulü ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline ve üzerinde TEİAŞ lehine kurulan irtifak hakkının terkinine ilişkin hüküm, istinaf mahkemesince OGM harçlardan muaf olduğunda bu hususta düzeltilerek başvuru diğer yönlerden reddedilmiştir.
Karar davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.