KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2021/11337 E., 2022/2534 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Kullanım Kadastrosuna İtiraz
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerin; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Mahkemenin verdiği önceki karar ... tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek, Mahkemece taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları belirlenmeli, bundan sonra yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi aracılığıyla yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz bölümünün tespit tarihi itibari ile kime ait olduğu ve kim tarafından ne şekilde kullanıldığının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, fen bilirkişisine keşfi denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor düzenlettirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanınn kabulüne, dava konusu edilmeyen 213 ada 1 parsel ile dava konusu 213 ada 15 parsel arasında kalan ve harita mühendisinin 15.11.2016 tarihli rapor eki krokide A harfi ile gösterilen 52,78 metrekarelik kısmın kullanıcısının davacı olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmü temyiz etme hakkı, temyizde hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir. Somut olayda; dava konusu 213 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hüküm tarihinden önce Hazine tarafından 6292 sayılı Yasa uyarınca satılarak kayden tescil edildiğine göre, davalı Hazine vekilinin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2021/11337, K. 2022/2534, 21 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama