Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/12206 K.2023/981

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu' nun (6831 Sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaz hakkında, davalı ... tarafından ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/208 Esas sayılı dosyasında tescil talebiyle açılan davada 10.06.1999 tarih ve 1999/290 sayılı kararla ret kararı verildiği ve hükmün 17.11.2005 tarihinde kesinleştiğini, bu dosyadaki yargılama sırasında yapılan keşifte taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide gösterilen bölümünün 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan sahada kaldığının belirlendiğini ileri sürerek, taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

2. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) hükümlerine göre 10.09.1947 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 20.09.1993 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla (3302 Sayılı Kanun) değişik 2/B madde uygulaması çalışmaları mevcuttur.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; ormanla ilgili kısmı terkettiğini, kalan kısmın ise halen sağ olan babasına ait olduğunu belirtmiştir.

2. Davalı ... Başkanlığı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.07.2010 tarih ve 2008/568 Esas, 2010/706 Karar sayılı önceki kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 30.07.2010 tarih ve 2008/568 Esas, 2010/706 Karar sayılı önceki kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) (20). Hukuk Dairesinin 20.11.2017 tarih ve 2016/13806 Esas, 2017/9617 Karar sayılı ilamıyla.

"Taşınmazın tahdit haritasındaki konumunun tespit edilmesinin gerekli olduğu, dosya kapsamına tüm çalışma evrakları ve tahdit haritaları eksiksiz olarak getirilmediğinden hükme esas raporun içeriğinin denetlenemediği, denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamayacağı, bu doğrultuda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1947 yılında ilan edilerek kesinleşen orman tahdidi, 1993 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin tüm belgelerin getirtilerek usulüne uygun tahdit uygulaması yapılması, böylelikle dava konusu taşınmazın konumu, orman sınırları içinde olup olmadığının saptanması,

yine taşınmazın 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun)

hükümleri uyarınca Hazine adına tescil edilip edilmediğinin kesin olarak belirlenmesi, ayrıca dava dilekçesindeki talebin, ilgili tescil dosyasında dava edilen ve (B) harfi ile gösterilen 950 m2'lik bölümün Hazine adına tesciline ilişkin olduğu açıklanarak, Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılarak, talep sonucunu aşmayacak şekilde karar verilmesi" gereğine değinilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan orman bilirkişisi raporu doğrultusunda taşınmazın orman sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, eksik ve yetersiz inceleme ile tanzim edilmiş bilirkişi raporlarına istinaden karar verildiğini açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına