Davacı vekili, dava konusu 211 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların hatalı olarak Bulduk Belediyesi adına kadastro tespitinin yapıldığını, bilahare kendilerinin taraf olmadığı Cihanbeyli Kadastro Mahkemesinin 1992/77 Esas ve 1993/86 Karar sayılı dosyasında taşınmazların davalı Maliye Hazinesi adına tesciline karar verildiğini, vekil edeninin babası tarafından taşınmazların malik sıfatıyla ve iyiniyetle yaklaşık 1968 yılından bu yana kullanıldığını ve bilahare de zilyetliğin 1982 yılında müvekkiline devredildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece verilen davanın kısmen kabul - kısmen reddine dair kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.04.2013 tarihli ve 2013/3616 Esas, 2013/4846 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.
Dava, kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 2011 ada 1-2 parsel sayılı, arsa vasıflı taşınmazların Bulduk Belediyesi adına kadastro tespitinin yapıldığı, tespite dayanak Belediye tapu kaydının toprak tevzi komisyonunun mera parseli onaylanmış imar planı kapsamında kaldığı, toprak tevzi komisyonu paftasında mera olarak sınırlandırılan yer olduğu, ilgili belediye başkanlığınca imar uygulaması sonucu parselizasyon işlemine tabi tutulduğu, Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesinin tespit istemli 1991/427 Esas, 1992/702 Karar sayılı dosyasında davacının Maliye Hazinesi ve davalının da Bulduk Belediye Başkanlığı olduğu,
hakem sıfatıyla davanın görüldüğü ve davanın kabulüne karar verilerek dava konusu taşınmazların mülkiyetinin Hazineye aidiyetinin tespitine karar verildiği.
Cihanbeyli Kadastro Mahkemesi’nin 1992/77 Esas, 1993/86 Karar sayılı kadastro tespit işlemlerinin iptali ve tescil davasındaki yine davacının Maliye Hazinesi ve davalının da Bulduk Belediye Başkanlığı olduğu davanın kabulüyle dava konusu taşınmazların Maliye Hazinesi adına tesciline karar verildiği ve kararın kesinleştiği sabittir.
4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3. maddesi ile tanımlar yapılmış olup, 4. maddesinde ise , "Mer'a, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden sayıldığı " açıklanmıştır. Aynı madde uyarınca mera ve benzeri yerlerin özel mülkiyete konu yapılamayacağı, amacı dışında kullanılamayacağı ve zamanaşımı ile edinilemeyeceği, sınırlarının daraltılamayacağı hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, yukarıda bahsi geçen ve kesinleşen mahkeme kararıyla taşınmazın mera nitelikli olduğu ve Maliye Hazinesi adına tesciline karar verildiği, imar uygulaması neticesinde mera niteliğinin kaldırıldığı ve parselizasyon işleminin yapıldığı sabit olduğundan ve meralar devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmeleri mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.
Anılan bu husus, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği sonucunda yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK’un 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 02.04.2013 tarihli ve 2013/3616 Esas, 2013/4846 Karar sayılı onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.