KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2021/12919 E., 2023/5029 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2023
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2010/393 E., 2014/2 K.
- Karar
- Davanın kısmen kabulüne
Karar Metni
538 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 1413 parsel ... 11.850,00 metrekare yüzölçümünde tarla vasfı ile davalılar ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tespit edilip 18.07.1983 tarihinde kesinleşen taşınmaza yönelik davacı ..., Taşova Sulh Hukuk Mahkemesinde 19.09.2005 tarihinde açtığı dava ile çekişmeli 1413 parsel ... taşınmazın memleket haritası ve amanejman planı haritalarında orman sayılan yerlerden olduğunu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmasına rağmen davalılar adına tescil edildiğini, orman sayılan yerlerin zilyetlikle iktisabınınn mümkün olmadığını özel mülkiyeti konu olmadığını bu nedenle dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
II. CEVAP
Davalılar, çekişmeli taşınmazın uzun yıllardır kendi kullanımlarında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava konusu 179 parselin kesinleşmiş orman sınırlarında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 1413 (yeni 134 ada 85 ) parsel ... taşınmazın davalılar adına olan tapusunun iptali ile, 18.11.2013 havale tarihli fen krokisinde "B" harfi ile gösterilen 8.683.05 m² yüzölçümlü alanın orman sayılmayan alanlardan olduğu gerekçesiyle bu bölüme yönelik açılan davanın reddine, aynı krokide "A" harfi ile gösterilen 2.332.18 m² yüzölçümlü alanın evveliyatının orman olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A.Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Nedenleri
Davacı ... temyiz dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğini, reddine karar verilen "B" bölümünün de evveliyatının orman sayılan yerlerden olduğu ve bu bölüme yönelik açılan davanın da kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Anayasa'nın "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" kenar başlıklı 169 uncu maddesi, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi.
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
V. KARAR
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2021/12919, K. 2023/5029, 9 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama