Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/14735 K.2022/8670

Taraflar arasında Samsun Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup bu kez davacılar ...mirasçıları ... ve müşterekleri vekili ile davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında ... ilçesi, ....., Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 812 parsel sayılı 20.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 107 ada 272 parsel numarasıyla ve 15.793,76 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda davalılar ... ve müşterekleri kayıtlı bulunan eski 600 parsel sayılı 35.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 107 ada 271 parsel numarasıyla ve 40.929,55 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasıyla Kadastro Müdürlüğü’ne husumet yönelterek dava açmış; Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, Samsun Bölge Adliye Mahkemesince hakkında kabul kararı verilen komşu 271 parsel maliklerinin davaya dahil edilmeden hüküm kurulmasının isabetsiz olduğuna değinilerek kaldırılmış ve dosya ilk derece mahkemesine geri gönderilmiştir.

Mahkemece 107 ada 271 parsel sayılı davalı taşınmaz malikleri davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne; dava konusu edilen taşınmazlara ilişkin uygulama tespit kadastrosunun iptali ile dava konusu taşınmazlardan 107 ada, 271 no.lu parsele ait olan 24.06.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen 5000 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile bu bölümün davacıya ait 107 ada 272 nolu parsele eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş;

hükmün davalı Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne; ...

3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2017/464 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, bu cümleden olarak davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazlardan 107 ada, 271 no.lu parsele ait olan 24.06.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen 5000 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile bu kısmın 107 ada 272 no.lu parsele eklenmek suretiyle, çekişmeli 107 ada 271 ve 272 parsel sayılı taşınmazların oluşacak yeni yüzölçümleri ile tapudaki malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline;

davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; bu kez ise davacılar ...mirasçıları ... ve müşterekleri vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı Kadastro Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosuna itiraz niteliğindedir. Bu tür ihtilaflarda "lehine sınır değişikliği yapılan kişi"den maksat, davacı tarafın taşınmazındaki eksilmenin aksine, taşınmazının yüzölçümü artan ya da lehine ortak sınır değiştirilen taşınmaz malikleridir. Kadastro Müdürlüğüne ancak, uygulama kadastrosunun sonucunda lehine sınır değişikliği yapılan bir kişi ya da kişilerin bulunmaması durumunda husumet yöneltilebilecektir.

Bölge Adliye Mahkemesince de doğru olarak davada Tapu Müdürlüğünün taraf sıfatı olmadığından onun açısından davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verildiği halde, kendini vekil ile temsil ettiren davalı Kadastro Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu kısmının HMK'nın 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.