Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15630 K.2021/12747

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli ve 2014/328 Esas, 2017/620 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin ise HMK'nin 352. maddesi gereğince usul yönünden reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili ve davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmekle, Dairenin 09.02.2021 tarihli ve 2018/11920 Esas, 2021/1019 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş olup, davacı vekili ve davalı vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na 6217 Sayılı Kanun'la ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2014 tarihli ve 5236 Sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmış, HMK'de Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu düzenlenmemiştir.

Bu durum karşısında, üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile karar düzeltme yolu kaldırıldığından, Dairemizin 209.02.2021 tarihli ve 2018/11920 Esas, 2021/1019 arar sayılı ilamı ile mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiş olup, bu nedenle taraf vekillerinin karar düzeltme istemine ilişkin başvuru dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.