Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/16237 K.2022/9024

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında Mezitli İlçesi Bozon Köyü çalışma alanında bulunan 2916 parsel sayılı 3.313,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle....., ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalılar lehine zilyetlikle taşınmaz edinme şartlarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2916 parsel sayılı taşınmazın taşlık, kayalık ve tarla vasfıyla tespitteki yüzölçümü ve geometrik şekliyle Hazine adına tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

1. Dosya muhtevasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca Kadastro Hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermek zorundadır. Bu açıklama karşısında somut olay değerlendirildiğinde; Mahkemece dava kabul edilerek tespite aykırı karar verilmiş olduğuna göre, kadastro tutanağı iptal edilmeksizin hüküm kurulması hatalı ve bozmayı gerektirmekte olup, bu eksikliğin giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından hüküm fıkrasının HMK’nin 370/2. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.