Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/16816 K.2022/4517

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım Kadastrosu sonucunda, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1067 parsel sayılı 2.212,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak kullanıcısız olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayanarak adlarına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 1067 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raprunda (A) harfiyle gösterilen 755,00 metrekarelik kısmın davacı ..., (C) harfiyle gösterilen 511,00 metrekarelik kısmın davacı ... ve (D) harfiyle gösterilen 213,50 metrekarelik kısmın da davacı ...'nın zilyetliğinde olduğu hususunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesinde karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kanun'un Ek-4. maddesi uyarınca "6831 sayılı Yasa'nın 20.06.1973 tarihli Kanun'la değişik 2. maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bu Kanun'un 11. maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir" hükmünü taşımaktadır.

"Kullanım kadastrosu" olarak isimlendirilen bu çalışmanın amacı, 2/B sahalarını, fiili kullanım durumlarını dikkate alarak parsellere ayırmak ve bu taşınmazları 2/B alanı olarak Hazine adına tescil ederken, taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir.

Somut olayda ise Mahkemece dava konusu taşınmazların davacıların fiili kullanımında bulunup bulunmadığı hususunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın, tespit tarihi ve öncesindeki fiili durumu, tespit günü itibariyle taşınmazlarda kullanım bulunup bulunmadığı, var ise hangi taşınmazı kimin kullandığı hususları üzerinde durulmamış, taşınmazın tespit günü itibariyle kullanım durumu da belirlenmemiştir.

Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için; mahkemece mahallinde, yaşlı, tarafsız, taşınmazı iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, HMK'nin 31. maddesi uyarınca taraflardan tanık göstermeleri de istenerek bu yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, ziraat mühendisi bilirkişi ve teknik bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmazın kullanım hakkının kimden geldiği, kim tarafından, ne zamandan beri, neye istinaden ve ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; teknik bilirkişiden, yapılan keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ile tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve kroki alınmalı;

ziraat mühendisi bilirkişiden, tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliğinin ve kullanım durumunun ne olduğunu açıklayan, taşınmazın fotoğraflarını da içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlemesi istenilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.