Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/17859 K.2024/3495

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün orman tahdit sınırları içerisine alınarak devlet ormanı olarak sınırlandırılmasının yapıldığını ve kesinleştiğini, 2014 yılında ... mahallesinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/A uygulaması işi kapsamında yapılan çalışmalar sonucunda bu taşınmazın bir bölümünün kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığından bahisle;

dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan bölümünün tapusunun iptali ile orman vasfında Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın 3. kişilere devir ve temlikinin önlenmesi açısından tapu kaydına ihtiyati tedbir şerhi konulmasına davalarının kabulü ile Antalya ili ... ilçesi ... mahallesi 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan bölümünün tapusunun iptaline, orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazın daha öncesinde yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde kaldığından bahisle eldeki tapu iptal tescil davasının açılmış bulunduğu,

keşif yapılarak uzman bilirkişiler tarafından kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası, hava fotoğrafları, memleket ve amenejman haritaları ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp değişik açı ve uzaklıklarda olan orman tahdit sınır noktaları gösterilecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmış, bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmiş olup dava konusu taşınmazın gerek orman tahdit haritasındaki gerekse hava fotoğrafları,

memleket ve amenejman haritalarındaki konumları özel proğramında çakıştırılarak haritalar oluşturulmak suretiyle belirlenmiş olup buna göre davaya konu Antalya İli ... İlçesi ...

Mahallesi... mevki 123 ada 1 parsel sayılı 16/11/2019 tarihli fen bilirkişisi raporu krokisinde B harfi ile yeşil boyalı alan ile gösterilen 82,49 m2 orman vasfında olduğu, dolayısıyla taşınmaz 6831 sayılı yasanın 1. Maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne,Antalya ili, ... İlçesi, ... Mahallesi,...

Mevki 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi kurulunun 28/11/2019 tarihli raporunda A harfi ile gösterilen 82.49 m2 lik, orman vasfıyla ... adına tesciline, karar vermek gerektiği" gerekçesi ile davanın kabulü ile Antalya ili ... ilçesi ...

Mahallesi... mevki 123 ada 1 nolu parselin mahkememizce alınan 16.11.2019 tarihli fen bilirkişisi raporu krokisinde B harfi ile yeşil boyalı alan ile gösterilen 82,49 m2 lik alanın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

"dava konusu olan parsellerin de içinde yer aldığı yer de 6831 Sayılı Orman Kanunu'na göre orman tahdit çalışmalarının 1969 yılında yapılıp 1970 yılında kesinleştiği, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uygulama çalışmalarının yapılıp, 14.01.1999 tarihinde askı ilanına alınıp, aynı yıl kesinleştiği bildirilmiş buna göre davaya konu taşınmazın ilgili kısmının kesinleşmiş orman kadastro çalışmalarına göre orman alanı içinde kaldığının belirlendiği kesinleşmiş orman sınırlaması ve 2/B çalışması bulunan yerlerde, bir yerin orman olup olmadığının öncelikle orman kadastro harita ve tutanaklarının zemine uygulanması ile tespit edileceği,

orman kadastro çalışmalarına açılmış bir itiraz davası da olmadığı buna göre davanın kabulünde bir usulsüzlük bulunmadığı anlaşıldığından Hazine vekilinin esasa ilişkin istinaf isteminin reddine ancak orman bilirkişi raporunda taşınmazın tapusunun beyanlar hanesinde 206,77 m2 lik kısım için 2B maddesi uyarınca hazine adına orman sınırları dışarısına çıkartıldığının belirtildiği,

dava konusu olup orman sınırları içerisinde kalan kısım için belirtme yapılmadığı taşınmazın gerçek kişiler adına kayıtlı olduğu bu nedenle hazine yönünden davanın husumetten reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı" belirtilerek istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, Hazineye yönelik açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, iğer davalılara açılan davanın kabulü ile Antalya ili ... ilçesi ...

Mahallesi... mevki 123 ada 1 nolu parselin mahkememizce alınan 16.11.2019 tarihli fen bilirkişisi raporu krokisinde B harfi ile yeşil boyalı alan ile gösterilen 82,49 m2 lik alanın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.