Davacılar vekili dava dilekçesinde, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Vakfı’na önceki yönetimin yaptığı iş ve işlemler nedeniyle aynı Mahkemenin 10.12.2015 tarihli ve 2015/189 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararı ile davalıların kayyım heyeti olarak atandığını, kayyım heyetinin sözkonusu dosyada kendilerine tevdi edilen görevleri yerine getirdiğini, atanan heyetin görev süresinin dört yılı geçtiğini, kayyım heyetinin kayyımlık görevini sürdürmesinin vakıf için gereği ve yararı kalmadığını beyanla, vakfın kayyımlık görevini sürdüren davalılar ...,
... ve ...'ın kayyımlık görevinin sona erdiğinin tespitine ve vakıf üzerindeki kayyımlığın kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Asli müdahil vekili de benzer gerekçelerle vakıf üzerindeki kayyımlığın kaldırılmasını istemiştir. Davalı kayyım heyeti ibraz ettikleri müşterek cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece dava teftiş makamı Vakıflar Genel Müdürlüğüne ihbar edilmiş, İdare vekili dava konusu Vakfın kayyımla İdare süresinin dört yıldır sürmesi ve asıl olan Vakfın vakıf senedine göre oluşturulacak yönetim kurulu tarafından yönetilmesi olduğunu beyanla, İdarenin görüşüne itibar edilerek başkaca bir araştırma yapılmaksızın kayyımlık kararının kaldırılmasına karar verilmesini beyan ve talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davacılar ile asli müdahilin davasının kabulü ile, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Vakfı yönetimine atanan kayyımlar Av. ..., Av. ... ile Mali Müşavir ...'ın kayyımlık görevinin sona erdiğinin tespitine, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Vakfı yönetimine atanan kayyımlar Av. ..., Av. ... ile Mali Müşavir ...'ın kayyımlık görevlerinin kaldırılmasına karar verilmiş, davalı kayyım heyetinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiş, davalı kayyım heyeti temyize gelmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.