Uygulama Kadastrosu sırasında ... İli Merkez İlçe ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 80 parsel sayılı 4.940,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 135 ada 1 parsel numarasıyla ve 6.288,40 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.
Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait taşınmazın yüzölçümündeki artışın taşınmaza komşu tescil harici taşınmazlardan kaynaklandığını ileri sürerek dava açmıştır.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişilerin 08.06.2018 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 250,96 m2'lik kısmı ile (B) harfi ile gösterilen 2.302,39 m2'lik kısmının bu parselden ifraz edilerek tescil harici alana ilave edilmesine, 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 4.236,97 m2 yüz ölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ...
Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacı ... vekilinin istinaf talebinin kamu düzeni bakımından kabulüne, ...
Kadastro Mahkemesinin 2017/31 Esas, 2018/76 Karar sayılı hükmünün HMK'nin 353/(1)-b.2. maddesi gereğince kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına, davacının dava konusu 135 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulüne, çekişmeli 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yenileme tespitinin iptaline, davaya konu 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişilerin 08.06.2018 tarihli raporunda (B) harfi ile gösterilen 2.302,39 m2'lik kısmının bu parselden ifraz edilerek tescil harici alana ilave edilmesine,
135 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmazın 3.986,01 m2 yüz ölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve ... bu karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
05 Ağustos 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişiklikle birlikte 6100 sayılı HMK'nin 361. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabileceği ifade edilmiş olup, dosya kapsamından; istinaf kararının davalı ...'a 16.10.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sözü edilen davalı tarafından 06.11.2019 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu görülmektedir.
Buna göre, istinaf kararının tebliğ tarihinden itibaren temyiz dilekçesinin ibraz edildiği 06.11.2019 tarihine kadar iki haftalık temyiz süresinin geçtiği anlaşıldığından, davacıların temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ; Açıklanan nedenle davalı ...'ın temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.