Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle.
"Davacılar vekilinin 116 ada 60 parsel sayılı taşınmaza yönelik karar düzeltme nedenlerinin incelenmesinde, dosya içeriğine, Mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, anılan parsellere ilişkin hükme yönelik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verildikten sonra;
davacılar vekilinin 160 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik karar düzeltme isteminin incelenmesinde, Mahkemece, davacının dayandığı 22.05.1967 tarihli ve 4 sıra nolu tapu kaydının mevki ve sınırları itibariyle, çekişmeli 160 ada 5 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 499,95 metrekare yüzölçümündeki bölümünü kapsadığı, bu kaydın geldisinin Hazine'ye ait 21.12.1964 tarih ve 3 nolu tapu kaydı olduğu,
çekişmeli taşınmazın davaya konu bölümüne bitişik dava dışı 6 parsele revizyon gören ve dayanak tapu kaydından önce oluşan, 15.07.1964 tarih ve 1 nolu tapu kaydında dava konusu taşınmaz yönünün mera olarak okunduğu, şu haliyle davaya konu çekişmeli taşınmaz bölümünün evveliyatının mera olduğu ve evveliyatı mera olan taşınmazın zilyetlikle kazanılmasının hukuken mümkün bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonucun dosya kapsamına uygun bulunmadığı,
davacıların dayandığı 22.05.1967 tarih ve 4 nolu tapu kaydının çekişmeli 160 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne ait olduğu yapılan inceleme, araştırma ve uygulama ile saptanmış olup esasen bu yönün mahkemenin de kabulünde olduğu, davacıların dayandığı bu tapu kaydının geldisi 21.12.1965 tarih ve 3 nolu tapu kaydı olup, iktisap sebebi incelendiğinde, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan bu yerin idari yoldan Hazine adına tapuya tescil edildiğinin ve 22.05.1967 tarihli ve 4 nolu tapu kaydı ile davacı yanın murisi ...'a satıldığının anlaşıldığı,
dayanılan tapu kaydının tesis tarihi ile bitişik komşu 6 parsele revizyon gören 28.04.1964 tarih ve 1 nolu sicilden gelen ve yine satış suretiyle davacıların murisi ... ... ...'a geçtiği anlaşılan 15.07.1964 tarih ve 1 nolu tapu kaydının tesis tarihleri dikkate alındığında, 6 nolu parsele revizyon gören kaydın daha önce tesis edildiği için dava konusu taşınmaz yönünü mera okumasının normal olduğu, dayanak tapu kaydının ise 6 parsel sayılı taşınmaz yönünü doğru olarak tapu kayıt maliki ... ... ... evi olarak okuduğu,
kayıtların oluşum süreçleri ve tesis tarihleri göz önüne alındığında, yukarıda anlatıldığı üzere dayanılan 22.05.1967 tarih ve 4 nolu tapu kaydının Hazine'nin temliki ile oluştuğu, bu nedenle mahkemenin taşınmazın öncesinin mera olduğu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığına yönelik gerekçesinde isabet bulunmadığı anlaşılmakla, yukarıda sözü edilen ve Hazine'nin temliki suretiyle davacı yana geçen tapu kaydına değer verilmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu 160 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken sehven onandığının anlaşıldığı açıklanarak,
davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dairenin 04.03.2019 tarih ve 2016/6441 Esas, 2019/1368 Karar sayılı onama ilamının 160 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden kaldırılarak bu taşınmaza ilişkin yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması“ gereğine değinilmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 54.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26.30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.