Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/4277 K.2022/6189

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, davacı ... İdaresi vekili tarafından tavzih kararı verilmesi, davalı ... vekili tarafından ise yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi talep edilmiştir. 24.12.2019 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine, 30.09.2020 tarihli ek kararla ise yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş olup, 24.12.2019 tarihli ek kararın davacı ... İdaresi vekili, 30.09.2020 tarihli ek kararın talep eden davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... İdaresi vekili tarafından 2114 parsel sayılı taşınmazın 16.12.2009 tarihli krokili raporda A ve C harfleri ile gösterilen bölümlerinin idare adına tesciline karar verildiği, ancak taşınmazın daha sonra 22/A uygulamasına tabi tutulduğu ve taşınmazın 28074 ada 77 parsel numarasını aldığı, 22/A uygulaması sonucu oluşan yüzölçümleri ile hükümdeki yüzölçümlerinin farklılık arz ettiğinden söz ederek tavzih kararı verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 24.12.2019 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup, ek karar davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Öte yandan davalı ... vekili HMK’nin 374 ve devamı maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararına ilişkin olarak yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 30.09.2020 tarihli ek karar ile davalının talebinin reddine karar verilmiş olup, ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı ... İdaresi vekilinin 24.12.2019 tarihli ek karara yönelik (tavzih) temyiz itirazları bakımından;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı ... vekilinin 30.09.2020 tarihli ek karara yönelik (yargılamanın yenilenmesi) temyiz itirazları bakımından;

Maddi olayları sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK'nin 33. maddesi); iddianın ileri sürülüş şekline göre dava, yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nin Geçici 3/2. maddesi ile kanun yollarına ilişkin olarak 1086 sayılı HUMK'un 427 ile 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı öngörülmüştür. Bu nedenle yargılamanın yenilenmesi talebi sebep ve koşulları hakkında HUMK'un 445-454. maddeleri uygulanacaktır. Yargılamanın yenilenmesi istemi ayrı bir dava konusu olup; buna ilişkin dava dilekçesi hükmü veren mahkemeye verilir ve orada tetkik olunur (HUMK'un 448. maddesi).

Bu itibarla talebin (yargılamanın yenilenmesi dilekçesinin) harcı yatırılarak ayrı bir dava olarak esasa kaydedilmesi, diğer davalarda olduğu gibi HMK'nin 122 vd. maddelerindeki yargılama aşamalarına göre gerekli usuli işlemlerin yürütülmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nin 379. maddesi uyarınca yargılamanın iadesi talebi üzerine mahkeme, tarafları davet edip dinledikten sonra; talebin kanuni süre içinde yapılmış olup olmadığını, yargılamanın iadesi yoluyla kaldırılması istenen hükmün kesin olarak verilmiş veya kesinleşmiş olup olmadığını, ileri sürülen yargılamanın iadesi sebeplerinin kanunda yazılı sebeplerden olup olmadığını kendiliğinden inceler. Bu koşullardan biri eksik ise hakim davayı esasa girmeden reddeder.

Yasal gereklilikler bu yönde iken, harcı da yatırıldığı anlaşılan yargılamanın yenilenmesi talepli dilekçe ayrı esasa kaydedilmeden ve duruşma yapılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonrası ek kararla talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.