Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/4483 K.2022/5954

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen 16.02.2021 tavzih kararının davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ... oğlu ... mirasçıları ... ve ... oğlu ... mirasçıları ... ve arkadaşları, 07.05.1999 tarihli dilekçeleriyle davalılar Hazine, Köy Tüzel Kişiliği ve Orman Yönetimi aleyhine ortak muris ... ... oğlu ... adına kayıtlı 38, 39 ve 40 yazım numaralı vergi kaydı kapsamındaki üç parça taşınmazdan.

38 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kalan yerin miras payı olarak ...'ün diğer mirasçıları ..., ..., ... ve buradan hisse alan ...’a ait olduğu, 39 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kalan yerin ise ... ... oğlu ... eşi ... tarafından davacıların murisi ... ve ...'e satıldığı ve alıcıların mirasçılar tarafından zilyet edildiği, 40 yazım numaralı vergi kaydının ... ... oğlu ... mirasçıları ... ve ...'a kalıp sonra mirasçıları tarafından kullanılan yerlerin Medenî Kanun'un 713. maddesine göre adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen davanın kabulüne dair karar, davalı ... Yönetimi, Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünce temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/696-7586 sayılı ilamıyla onanmış, karar düzeltme talebi aynı Dairenin 09.07.2020 tarihli ve 2020/1387-2614 sayılı ilamı ile reddedilmiş ve böylelikle hüküm kesinleşmiştir.

Bilahare bir kısım davacılar vekili Av. ..., 11.11.2020 tarihli talep dilekçesinde özetle; Mahkemenin 22.11.2018 tarihli hükmünün 13. sayfasında yer alan mirasçı pay bilgilerinde infazı etkileyecek şekilde hatalar bulunduğunu belirterek ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/11 Esas ve 2015/305 Karar sayılı ilamı da gözetilerek ilgililerin pay oranlarının düzeltilmesine ilişkin tavzih isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; 16.02.2021 tarihli ek karar ile, talebin kabulüne, Mahkemenin 22.11.2018 tarihli ve 2018/168 Esas, 2018/451 Karar sayılı kararının 13. sayfasının gerekçe kısmında belirtilen mirasçıların payları yönünden -kararda belirtildiği şekilde- tavzihen düzeltilme kararı verilmiş; 16.02.2021 tarihli ek karar, davalı Hazine vekilince davanın esasına yönelik itirazlar ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın esasına ilişkin verilen hüküm Yargıtay denetiminden geçmiş ve temyize gelen Hazine yönünden kesinleşmiştir. Gerekçeli kararın 13. sayfasında yer alan davacıların miras paylarına ilişkin bölümün tavzihine ilişkin ek kararı ise davalı Hazinenin temyiz etmekte hukuki yararı yoktur.