Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/4671 K.2024/1883

Taraflar arasında kısmi ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı feri müdahil ..., ... ve asli müdahil ... vekili, davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Erzincan ili, Refahiye ilçesi, Konak Köyü, 118 ada 1 parsel sayılı 442 hektar 3199,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 5304 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre, 2007 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında, orman niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu parselde köye ait yaylanın bir bölümünün kaldığı iddiasıyla, birleşen dava davacısı ... ise, zilyedliğinde bulunan yerin ormanda bırakıldığı iddiasıyla Orman İdaresi ve Hazine aleyhine dava açmıştır. ... vekili 23.09.2008 tarihli dilekçesiyle; 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera vasfında olduğunu belirterek, tek başına Konak Köyünün faydalanmasına karar verilmesi istemiyle davaya harçlı katılımda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davaların ayrı ayrı reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın davacı ...

Köy tüzel kişiliği tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 17.12.2012 tarihli ve 2013/10632 Esas, 2014/225 karar sayılı ilamında özetle ''Dosya kapsamında, 10.09.2012 günlü fen bilirkişisi krokisine göre dava konusu edilen yerler her ne kadar (A) ve (B) harfleriyle gösterilen alanları kapsıyorsa da, (A) harfi ile gösterilen taşınmazın dava dışı 104 ada 45 nolu mera parseli sınırları içerisinde, (B) harfi ile gösterilen taşınmazın 117 ada 9 nolu mera parseli içerisinde kaldığı, bu bölümler yönünden doğru hasıma yöneltilerek açılmış bir dava bulunmadığı,

Mahkemece, çekişmeli 118 ada 1 nolu parsel içerisinde kalan ve (C) harfiyle gösterilen bölümün eğiminin yüksek olduğu, meşçere haritasında orman toprağı rumuzu ile gösterildiği, ormanla bütünlük oluşturduğu ve davacı Köy Tüzel Kişiliğinin dava konusu yerin Asliye Hukuk Mahkemesinin 1943/50-75 sayılı dosya kapsamında kaldığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğu ve denetlenemediği,

bu nedenle Mahkemece eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, tesbit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları, geniş pafta örneği ile komşu parsellere ilişkin kadastro tesbit tutanak ve dayanakları ve Refahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1943/50-75 sayılı dosyası ilgili yerlerden getirtildikten sonra yeniden keşif ve zilyetlik araştırması yapılması'' gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; ''(Kapatılan) Refahiye Kadastro Mahkemesi'nin 07.12.2012 tarihli ve 2007/151 Esas, 2012/63 Karar sayılı ilamı, asli müdahil ... ve davacı ... mirasçıları yönünden kesinleştiğinden, bu taleplere yönelik yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... kişiliğinin Erzincan ili, Refahiye ilçesi, Konak Köyü 104 ada 45 parsel ve 117 ada 9 parsel sayılı taşınmazlara yönelik taleplerinin husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... kişiliğinin Erzincan ili, Refahiye ilçesi,

Konak Köyü 118 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulü ile taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişisinin 06.08.2018 havale tarihli raporunda "A" harfi ile gösterilen 375.516,61 metrekarelik kısmın dava konusu taşınmazdan ifrazı ile,

ada numarası aynı kalmak üzere, adadaki son parsel numarasından bir sonraki parsel numarası verilmek suretiyle mera olarak sınırlandırılmasına ve mera niteliğiyle özel siciline kayıt ve tesciline, fen bilirkişisinin 06.08.2018 havale tarihli raporunda "B" harfi ile gösterilen, dava konusu taşınmazın geri kalan 4.047.680,56 metrekarelik kısmının tespit gibi tapuya tesciline, 06.08.2018 havale tarihli fen bilirkişi raporunun gerekçeli kararın eki sayılmasına,

davacı ... kişiliğinin meranın aidiyetine yönelik talebi yönünden, 6100 Sayılı HMK 114/1-c maddesi gereği Kadastro Mahkemesi'nin görevsizliğine'' karar verilmiş, karar feri müdahil ..., ... ve asli müdahil ... vekili ile davalılar Hazine ve davalı ... İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Asli müdahil Konak Köyü Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazı bakımından, (Kapatılan) Refahiye Kadastro Mahkemesi'nin 07.12.2012 tarihli ve 2007/151 Esas, 2012/63 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine dair verilen kararın asli müdahil tarafından temyiz edilmediği ve kararın asli müdahil aleyhine kesinleştiği, temyize konu kararla aleyhe yeni bir durum yaratılmadığı anlaşıldığından temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Feri müdahiller ... ve ...'in temyiz itirazlarının, asli müdahil Konak Köyü Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları ile aynı hukuki gerekçelere dayandırıldığı, meraların mülkiyetinin Hazineye, kullanım hakkının köye ait olup, hükmü temyiz eden ... ve ...'in aktif dava ehliyeti ve hukuki yararlarının bulunmadığı anlaşıldığından; feri müdahillerin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3) Davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin temyiz itirazları bakımından, Mahkeme hükmüne esas alınan ve gerekçeli kararın eki sayılan fen bilirkişisi Osman Bedrettin Mavuş'un, 06.11.2018 havale tarihli, 05.10.2018 tarihli raporunun tarihinin Mahkemece hüküm kurulurken maddi hata ile ''06.08.2018 havale tarihli'' olarak belirtilmesi doğru değilse de, bu hususun mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün olduğu göz önünde bulundurularak; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak,

mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup,

davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.