Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/6536 K.2024/3266

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; kendine ait olduğunu iddia ettiği taşınmazın kadastro tespiti sırasında hiç tespit edilmediğini, Diyarbakır ili Dicle ilçesi ... Köyü, 183 ada 10 parsel, 183 ada 11 parsel, 107 ada 1 orman parseli sayılı taşınmazların içine dahil edildiğini, evvelinde babası ve sonrasında kendisinin dava konusu ettiği taşınmazı malik sıfatıyla 40 yılı aşkın süredir zilyetliğinde bulundurduğunu iddia ederek, anılan taşınmazların kendi taşınmazını kapsayan kısımlarının iptali ile kendi adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacının tapu kaydı sunmadığından davanın reddine, 183 ada 11 parsel sayılı taşınmaz yönünden orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine, 183 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise bilirkişi raporuna ekli krokide (C) harfli kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı davacı ile davalı ... idaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince.

Orman İdaresi aleyhine hüküm kurulmadığından orman idaresinin temyiz talebinin reddi gerektiği, 183 ada 11 parsel sayılı taşınmaz yönünden orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair karar verilmesinin doğru olmadığı, 183 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapuda gerçek kişi adına kayıtlı olduğu ve bu taşınmaza karşı orman olduğu gerekçesiyle açılmış dava olmadığı, 107 ada 1 parsel hakkında ise taşınmazın genel kadastro çalışması sırasında tespit ediliğ tapuya tescil edilmesi nedeniyle on yıllık hak düşürücü süre içinde kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak tapu iptal tescil davası açılmasının mümkün olduğu,

bu taşınmaz yönünden 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 11 inci maddesi kapsamında orman tahdit komisyonu vasıtasıyla tahdit işlemi yapılmış gibi değerlendirme yapılarak iptalinin ancak tahdit kesinleştikten sonra tapuya dayanarak istenebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, tüm bu gerekçelerle 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden hava fotoğrafı araştırması, hem 107 ada 1 parsel hem de 183 ada 11 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise zilyetlik araştırması yapılması gerektiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda.

107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1950 tarihli hava fotoğrafı ile 1952 tarihli memleket haritasında ormanlık alan olarak gözüktüğü ve orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı bu nedenle zilyetlik ile kazanımının mümkün olmadığı gerekçesiyle bu parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, diğer parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporları ile dinlenen mahalli bilirkişi ve tutanak tanıkları beyanları sonucu davacının babası tarafından 40 yıldan fazla süredir zilyet edildikten sonra paylaşım sonucu davacıya kaldığı ve kadastro öncesi de davacının zilyetliğinin bulunduğu,

öte yandan 183 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden bozma öncesi verilen kararın temyiz edilmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman olmadığı, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğu iddialarıyla temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.