Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/69 K.2021/1167

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Konya 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 04.11.2020 tarihli ve 2019/614 Esas, 2020/398 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7 Hukuk Dairesince istinaf başvuru dilekçesi kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekcesiyle reddedilmiş, bu kararında davalı alacaklı vekilinin temyizi sonunda, 14.12.2020 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi ek kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasının kabulü talebine ilişkin olup, Konya 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 04.11.2020 tarihli ve 2019/614 Esas, 2020/398 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı, davalı alacaklı vekili tarafından vekalet ücreti miktarı yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince; dava değeri üzerinden eksik hükmedilen vekalet ücretinin 9.800,00 TL, İİK’nin 6763 sayılı Kanun'la değiştirilen 363/1. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının aynı kanunun ek-1 maddesinin 1. fıkrası uyarınca.

01.01.2020 tarihinden itibaren yeniden değerleme oranına göre artırılan miktar dikkate alındığında, istinafa konu edilen uyuşmazlık konusu değerin 12.600,00 TL'yi geçmediği,böylelikle mahkeme kararının istinaf kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiş, davalı alacaklı vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine,

bu kez Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince 14.12.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karara karşı davalı alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir. İİK'nin 363/1. maddesinin (7) nolu bendinde temyiz edilebilecek kararlar arasında sayılan istihkak davalarında ve istihkak davalarına ilişkin takibin taliki kararlarında temyiz incelemesi yapılabilmesi için aynı fıkranın son cümlesinde yer verilen özel düzenlemeye göre icra mahkemesi kararının taalluk ettiği malın veya hakkın değerinin belirlenen bu miktarı geçmesi şarttır. Bununla beraber dava değeri, harçlandırılan değer olup, vekalet ücretinin de harcı tamamlanan bu değer üzerinden hesaplanması gerekir.

Somut olayda uyuşmazlık konusu mahcuzun değeri 180.000,00 TL olup, 09.07.2020 tarihinde davalı alacaklı vekilince eksik harcın da tamamlandığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle 12.600,00 TL olan istinafa yönelik kesinlik sınırını geçtiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler karışısında, kesinlik sınırı belirlenirken mahcuzun değeri dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekirken istinaf talebine konu edilen vekalet ücreti miktarının kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi doğru olmadığından İİK'nin 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, istinaf talebinin esastan incelenmesi için Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.