Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/7017 K.2022/3281

Taraflar arasında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

... İli Kepez İlçesi ... Mahallesi 28125 ada 141 parsel 1.839,18m2 (eski 1474 parsel 1.881 m2) yüzölçümünde cam sera ve bahçesi vasfında “Üzerindeki cam sera ... ...’a aittir” şerhiyle ve aynı yer 28125 ada 144 parsel(eski 1477 parsel 3.144 m2) 3.205,07m2 yüzölçümünde bahçe vasfında “Üzerindeki ağaçlar ... ...’a aittir” şerhiyle Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... ve arkadaşları vekili; ... Mahallesi 28125 ada 141 parsel (eski 1474 parsel) sayılı taşınmazın 1976 yılında orman sınırı dışına çıkarıldığının Kadastro Mahkemesinin kararı ile sabit olduğunu, ancak taşınmazda 2/B şerhi olmadığından satın alamadıklarını beyanla dava konusu taşınmazın Orman Yasası'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğunun tapu kaydına şerh verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı ... ve arkadaşları vekili; ... Mahallesi 28125 ada 144 parsel (eski 1477 parsel) sayılı taşınmazın 1976 yılında orman sınırı dışına çıkarıldığının Kadastro Mahkemesinin kararı ile sabit olduğunu, ancak taşınmazda 2/B şerhi olmadığından satın alamadıklarını beyanla dava konusu taşınmazın Orman Yasası'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğunun tapu kaydına şerh verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacıların asıl ve birleşen davalarının kabulüne ... İli, Kepez İlçesi, ... Mahallesi 28125 ada 141 parsel (... Mahallesi, 1474 parsel) ve 28125 ada 144 parsel (...

Mahallesi, 1477 parsel) sayılı taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/b maddesi kapsamında Maliye Hazinesi adına orman dışına çıkarılan yerlerden olduğunun tespiti ve tapuya şerh verilmesine karar verilmiş, davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ...

5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2018/130 Esas, 2018/298 Karar Sayılı hükmünün HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davacıların asıl ve birleşen davalarının kabulüne ... İli, Kepez İlçesi, ... Mahallesi 28125 ada 141 parsel (... Mahallesi, 1474 parsel) ve 28125 ada 144 parsel (...

Mahallesi, 1477 parsel) sayılı taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanun'un 2/b maddesi kapsamında Maliye Hazinesi adına orman dışına çıkarılan yerlerden olduğunun tespiti ve tapuya şerh verilmesine, asıl ve birleşen dava yönünden davacıların İlk Derece Mahkemesindeki yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca asıl dava bakımından hesaplanan 13.450,00 TL, birleşen dava bakımından hesaplanan 11.200,00 TL nispi vekalet ücretinin davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu kez davalı hazine vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de bilirkişi raporları ve aynı bölgeye ait Dairemizin temyiz incelemesinden geçen diğer dosyalardaki tahdit evraklarından; yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre ilk kez 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu çalışmalarında çekişmeli taşınmazlardan 28125 ada 144 parselin orman sınırları içinde, 28125 ada 141 parselin vakıf ormanı sınırları içinde bulunduğu, Vakıflar İdaresinin Muratpaşa Vakfına ait tapu kaydına dayanarak 1942 tahdidine itiraz etmesi üzerine ...

2. Hukuk Dairesi Başkanlığının hakem sıfatıyla verdiği 19.12.1947 tarih ve 208 sayılı iptal kararının sadece vakfın tapulu taşınmazlarına ilişkin olduğu, bu itibarla Vakıf tapusu kapsamı dışında kalan taşınmazlar yönünden tahdidin kesinleştiği ve geçerliliğini sürdürdüğü, 1952 yılında makiye tefrik çalışmalarının yapıldığı, makiye tefrik işleminin bir tespit niteliğinde olup orman sınırları dışına çıkarma işlemi olmadığı,

bu hususa 30.04.2010 tarihli ve 2004/1 Esas 2010/1 Karar sayılı İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında “3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp orman tahdidi içinde kaldığı kesinleşen, ancak, tapuya tescil edilmeyen yerlerde 5653 sayılı Kanun ile değişik 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre maki komisyonlarının yaptığı işlemlerin bir tespit niteliği taşıdığına, teknik ve hukuki anlamda orman kadastro (tahdit) sınırı dışına çıkarma işlemi olmadığına” şeklinde de işaret edildiği, 1976 yılında orman kadastro komisyonunca “...

2. Hukuk Dairesi Başkanlığının 19.12.1947 tarihli ve 208 nolu hakem kararı gereğince eski tahdit hattı iptal edilen Devlet ormanının tekrar kadastrosu yapılmak üzere” nitelendirilmesiyle 03.06.1976 tarihli işe başlama tutanağı ile orman kadastrosuna başlanıldığı, bu çalışma kapsamında 1942 yılında yapılan orman tahdidinin tamamen iptal edildiği kabul edildiğinden, önce her iki çekişmeli taşınmazın da orman olarak sınırlandırıldığı, daha sonra 14.07.1976 tarihinde II nolu parsel sahası olarak 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı,

tahdit ve 2. madde uygulamasının 15.07.1976 tarihinde ilan edildiği, süresi içinde itiraz edilmesi üzerine itirazları inceleme komisyonunca 09.11.1976 tarihli itirazları inceleme tutanağında belirtildiği üzere “2 nolu parselin 6831 sayılı Orman Kanun'un 1. maddesinin istisna fıkraları hükmüne giren yerlerden olduğu tespit edildiğinden, 2 nolu parsel ile içerisinde mevcut itirazlı sahanın 6831 sayılı Kanunun orman saymadığı yerlerden olarak orman sınırları dışında bırakılmasına ve ekip tarafından yapılan işlemin bu şekilde düzeltilmesine” karar verilmek suretiyle orman sınırları dışında orman sayılmayan yerde bırakıldığı,

söz konusu komisyon tutanağının 09.12.1976 tarihinde ilan edildiği, daha sonra 1989 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarına konu edilmediği, yapılan işlemlerin ilanından sonra ilan tarihlerinde yürürlükte bulunan kanunlardaki hak düşürücü sürelerin de geçmesiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan orman kadastro çalışmaları ışığında dava konusu parselin içinde bulunduğu anlaşılan II nolu parselin, itirazları inceleme komisyonunca önceki ekip çalışmasının düzeltilmesine karar verilmiş olması nedeniyle 2. madde ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olmadığı ve daha sonra 1989 yılında yapılan çalışmalarda 2/B uygulamasına da konu edilmediği anlaşılmakta olup, çekişmeli taşınmazların hükmen tesciline ilişkin mahkeme kararının hüküm fıkrasında belirtilmeyen,

ancak gerekçe kısmında yer verilen taşınmazların 2. madde ya da 2/B alanında olduğu yönündeki belirlemenin kesin hüküm olarak değerlendirilmesi de hukuken mümkün bulunmamaktadır. Zira, kesin hükmün varlığı için, her iki davanın taraflarının dava sebeplerinin ve ilk davadaki hüküm fıkrası ile diğer davadaki talep sonucunun aynı olması gerektiği gibi; kesin hükümle bağlılık, kural olarak hüküm fıkrasına münhasırdır ve gerekçeye sirayet etmez.

Hal böyle olunca; dava, tapu kaydının beyanlar hanesine 2/B şerhi verilmesine yönelik olduğuna ve taşınmazların 2. madde kapsamında veya 2/B alanında kalmadığı anlaşıldığına göre Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlar dikkate alınarak taşınmazların 2/B ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğuna ilişkin şerh verilmesi yönündeki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.