Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/7338 K.2022/3854

Taraflar arasında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 1728 ada 9 parsel sayılı taşınmazın öncesinde devlet ormanı iken 6831 sayılı Yasa'nın değişik 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını ve bu çıkarma işleminin kesinleştiğini, taşınmazın kaydına 1993 yılında "... oğlu ... ...'ın 1977 yılından beri kullanımındadır." şerhi konulduğunu, sonrasında taşınmazın zilyetliğinin dava dışı Asiye Ataseven'e, Asiye Ataseven'den ise 2010 yılında vekil edeni olan davacıya devredildiğini ve taşınmazın bulunduğu yerde güncelleme çalışmaları yapıldığını ileri sürerek, taşınmazda davalılar adına konulan kullanım şerhinin iptali ile davacının kullanımında olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur

Davalı ..., dava konusu taşınmazda hiçbir zaman zilyet olmadığını, zilyetlik şerhinin idare tarafından sehven yazıldığını, davayı kabul ettiğini belirtmiştir

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kabulü ile ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 1728 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yer alan "Bu parsel eşit hisselerle ... oğlu 1973 doğumlu ...

San ve ... oğlu 1964 doğumlu ...’in 1993 yılından beri kullanımındadır." şeklindeki şerhin iptali ile, "Taşınmazın 235 m2'lik kısmının davacı ... kızı 1958 doğumlu ...'ın kullanımında olduğu, kalan kısmının eşit hisselerle ... oğlu 1973 doğumlu ... ve ... oğlu 1964 doğumlu ...'in 1993 yılından beri kullanımındadır." şeklinde şerh düşülmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, ... ili ... ilçesi ...

Mahallesi 1728 Ada 9 parselin imarla gittiği 15031 ada 7 parselin tapu kaydının beyanlar hanesindeki "bu parsel eşit hisselerle ... oğlu 1973 doğumlu ... ve ... oğlu 1964 doğumlu ...'in 1993 yılından beri kullanımındadır." şeklindeki şerhin iptali ile fen bilirkişisi ...'ın 04/02/2020 tarihli raporunda C harfi ile gösterilen 330,22 m²'lik kısmı davacı ...'ın kullanımındadır.

Parselin geldisi olan 1728 ada 9 parsel kapsamında kalan bölümünden geriye kalan kısmın eşit hisselerle ... oğlu 1973 doğumlu ... ve ... oğlu 1964 doğumlu ...'in 1993 yılından beri kullanımındadır şerhinin verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili ile davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kullanım kadastrosuna itiraz davasıdır.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin itemyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı ... 23.05.2016 tarihli dilekçesinde “bu davada yargılama masrafı, harç ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmemesi, bu giderlerin tarafına yüklenmesini kabul ettiğini belirtmiş ve böylelikle yargılama gideri ve vekalet ücretinin üzerinde bırakılmasını kabul etmiştir.

Bu itibarla; yargılama giderinin davacı üzerine bırakılması ve kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı Hazine ve davalı ...' in yargılama giderinden sorumlu tutulması ve lehlerine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.