Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/7924 K.2021/9598

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Sivas Kadastro Mahkemesi' nin 01.09.2020 tarihli ve 2020/15 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiş, hükme karşı davacı ... ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sonucu, Zara İlçesi Ilıca Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 132 parsel sayılı 26.393 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla davacı ... adına tespit ve tescil edilmiş iken, Orman İdaresi tarafından açılan dava sonucu Zara Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/219 Esas, 2003/101 Karar sayılı ilamı ile tapu kaydının iptaline ve orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş ve hüküm Yargıtay denetiminden geçerek 22.04.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın 2/B niteliği ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması ve tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davası tefrik edilerek temyize konu eldeki dava dosyası üzerinden yapılan yargılaması sonunda mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hükme karşı davacı ... ve davalı ...

İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/(1)-a.3 maddesinde, mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesi tarafından davanın esası incelenmeden dosyanın görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verileceği; aynı şekilde 362/(1)-c maddesinde de, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Yine aynı Kanun'un 23/2. maddesinde ise, bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ve kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararların, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Bu hükümler, amacına uygun olarak yorumlandığında, 6100 sayılı HMK’nın, bölge adliye mahkemelerine ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisine ilişkin olarak kesin nitelikte karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanıdığı, buna göre anılan Kanun ile görev hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, HMK’nin 355. maddesi kapsamında görev hususunu inceleyen bölge adliye mahkemesi kararına karşı özellikle HMK’nın 362/ (1)-c maddesi karşısında temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Diğer taraftan, 28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7251 sayılı Kanun’la, ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkiye ilişkin kararları ile ilgili olarak 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin (c) bendi değiştirilmiş, hüküm “Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar” şeklinde daha açık hale getirilmiş, bu husustaki tereddütler de giderilmiştir. Yine 362. maddeye bir fıkra eklenerek, “353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı” hüküm altına alınmış, eklenen bu fıkra ile 353. madde hükmü arasında da uyum sağlanmıştır.

Somut olayda; tapu iptali ve tescil istemi ile açılan davada verilen görevsizlik kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verildiğine göre, İlk Derece Mahkemesinin göreve ilişkin kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararı HMK’nin 362/(1)-c maddesi gereği kesin nitelikte olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması mümkün olmadığından, davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.