Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/8511 K.2022/5183

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ... ... Mirasçları ..., ... ve ... vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... Mevkiinde bulunan 16.000 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapusuz taşınmaz üzerinde müvekkilleri olan davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, Medenî Kanun'un 713. maddesi uyarınca davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece verilen, davanın reddine ilişkin önceki hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 02.12.2013 tarih ve 2013/6020 Esas, 2013/11040 Karar sayılı ilamıyla; “Dava konusu alanın orman vasfında olup olmadığı ve zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarının yöntemince araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi” hususlarına değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile Çanakkale ili Yenice ilçesi ... Köyü ... Mevkii tapuda orman olarak Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan pafta 118-a-19-c'de kayıtlı 10.118,44 m2'lik taşınmazın tapu kaydının iptali ile müteveffa davacı ... ... mirasçıları ..., ... ve ...'ın miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanun'un 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden, çekişmeli taşınmazın dört yönünün orman vasfındaki taşınmaz ile çevrili olduğu ve bu haliyle dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. 6831 sayılı Kanun'un 17/2. maddesindeki düzenlemeyle kanun koyucu, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır.

Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinin 14/s maddesinde "orman içinde kültür arazileri dışında, insan müdahalesi olmaksızın kendiliğinden oluşan, doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki ve bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren alanların" orman içi açıklık olduğu ve aynı Yönetmeliğin 16/i maddesinde ise orman içi açıklıkların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

Bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu bulunmamakta olup, etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Kanun gereği orman sayılan orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılması da hukuken mümkün değildir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklık vasfında olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.