Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/8939 K.2022/1886

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemenin verdiği önceki tarihli karar ... tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; '' ... Dava konusu taşınmaz kısmının imar planı kapsamına alındığı 2010 yılına kadar davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla mahkemece davanın reddine karar verilmesi ...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nin 713. maddesi uyarınca açılan tescil davasıdır.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin davalı Hazine lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarına yönelik temyiz itirazına gelince;

Dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen ve harcı ikmal edilen değeri 84.472,50 TL üzerinden değerlendirme yapılarak ve karar tarihi olan 2018 yılı itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi gereğince anılan davalı lehine 9.507,80 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlerdirme ile yazılı şekilde 16.351,73 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.