Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle. “Mahkemece, çekişmeli ... İlçesi ...
Köyü 136 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yörede orman kadastrosunun 4785 sayılı Kanun hükümleri gözetilmeden 1942 yılında yapıldığı, taşınmazın niteliğinin eski tarihli resmi belgelerdeki konumunun incelenmesi suretiyle belirleneceği, taşınmazın 1953 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında T.Evvel 1295 tarihli ve 27 nolu tapu ve 50 tahrir numaralı vergi kaydına dayalı olarak dava dışı kişiler adına tespit edildiği, tespite dava dışı ... tarafından zilyetliğe dayalı olarak itiraz edildiği ve Orman İdaresinin tahdide dayalı davaya müdahil olduğu,
davalı tespit maliklerinin aynı tarihli 39 nolu tapu kaydına da dayandıkları, Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1954/3945-94 sayılı kararı ile taşınmazın davacı gerçek kişi adına tesciline karar verildiği, kararın Orman İdaresine tebliğinin usulsüz olduğu, aksi kabul edilse dahi kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki olduğu, bu nedenle kararın Orman İdaresi açısından kesin hüküm, Hazine açısından da güçlü delil oluşturduğunun düşünülemeyeceği, söz konusu kararın Yargıtay (kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu belirtilerek araştırmaya yönelik bozulduğu,
karar tarihinden sonra çekişmeli taşınmaz hakkında devletleştirme (kamulaştırma) işlemi kesinleşerek 556 sayılı parsel olarak orman vasfıyla Hazine adına tescil edildiği, tescil tarihinden sonra verilen kararda ise taşınmazın orman olarak kamulaştırılması ve bedelinin tapu maliklerine ödenmesi nedeniyle davalıların tapu kaydı ile ilgilerinin kesildiği, zilyetlik hükümleri gözetildiğinde ise davacı ... lehine zilyetlik koşulları oluştuğundan taşınmazın mükerrer olacak şekilde adına tescil edildiği,
verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek 08.11.1973 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın 09.04.1974 ve 27.09.1989 tarihli satış işlemleri ile davalılara geçtiği, ikinci oluşan tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde olduğu, TMK’nin 1023. madde hükmünün uygulanma imkanının bulunmadığı belirtilerek, Hazine'nin davasının kabul edilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişmeli 136 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline, taşınmaz orman vasfıyla kayıtlı 556 sayılı parsel içerisinde kaldığından tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.