Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/995 K.2021/3211

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2018/301 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulü ile kararın kaldırılmasına, dosyanın yeniden görülerek bir karar verilmek üzere mahkemeye iadesine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı tarafından açılan ecrimisil davasında; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulü ile HMK'nin 353/(1)-a.4 maddesi gereğince kararın kaldırılmasına ve dosyanın yeniden görülerek bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, dayandığı gerekçe ve sonucu itibarıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK'nin) 353/(1)-a maddesi kapsamında olup, İlk Derece Mahkemesi hükmüne yöneltilen istinaf sebepleri incelenmeksizin, İlk Derece Mahkemesine esası inceleme imkânı tanımak ve davanın esası hakkında karar verilmesini sağlamak amacıyla gönderme kararı niteliğindedir. HMK'nin 353/(1)-a ve 362/(1)-g maddelerinde açıkça belirtildiği üzere bu şekilde verilen karar kesin olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Bu nedenle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.