Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1204 K.2024/7683

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında özetle; ''Orman İdaresinin davasının reddine karar verilmişse de, keşif sonrası alınan bilirkişi raporu parsel bazında olup, en az bir ada bazında inceleme yapılmaması, ayrıca memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri de denkleştirilerek uygulama yapılmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve incelemenin yerinde olmadığı belirtilerek, usulünce araştırma yapılması'' gereğine değinilmiştir.

Bozma ilamlarına uyularak ve dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda Mahkemece dava konusu 129 ada 1 nolu parselin tespitinin iptali ile parselin orman vasfı ile Hazine adına tesciline ve orman tahdidi içine alınmasına; dava konusu 127 ada 2 parsel, 126 ada 20 parsel ve 132 ada 13 parsel sayılı taşınmazların tespit maliki ... mirasçılarına payları oranında tespit ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ...

İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2019 tarihli ve 2016/13500 Esas, 2019/4680 Karar sayılı kararı ile: davacı ... İdaresi vekilinin 126 ada 20, ve 127 ada 2 parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı ...

İdaresi vekili 126 ada 20 ve 127 ada 2 parsellerle ilgili onama ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuş ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2020/8614 Esas, 2020/4545 Karar sayılı kararı ile 126 ada 20 parsele ilişkin karar düzeltme isteminin reddine, 127 ada 2 parsele ilişkin orman içi açıklık olduğu ve orman içi açıklık niteliğindeki yerlerin orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu,

bu sebeple bahsi geçen parsel yönünden orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gereği belirtilerek karar düzeltme isteminin kabulü ile bu parsel yönünden onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak devam eden yargılama neticesinde; orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen 127 ada 2 ve 132 ada 13 parsellere ilişkin kadastro tespitinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, orman tahdidi içine alınmasına; 129 ada 1 parsel hakkında verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına; orman sayılan yerlerden olmadığı belirlenen 126 ada 20 parselin tespit maliki ... mirasçılarına payları oranında tespit ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Kadastro sırasında Ovacuma Köyü 126 ada 20, 127 ada 2, 129 ada 1, 132 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar sırasıyla 3.085,02 m2, 878,67 m2, 3.499,15 m2 ve 6.867,72 m2 yüzölçümü ile 126 ada 20 parsel ve 127 ada 2 parsel bahçe niteliği, diğer parseller ise tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.