Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1468 K.2024/4051

Taraflar arasında Görele 2. Asliye Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Giresun ili Çanakçı ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 219 ada 1 parsel sayılı 7.530.200,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, kadastro tespitine yapılan itirazın Kadastro Komisyonu'nun 08.12.2009 tarihli kararıyla reddedildiği, askı ilanlarının 31.12.2009-01.02.2010 tarihleri arasında yapıldığı, askı ilan süresi içerisinde dava açılmaması üzerine kadastro tespitinin kesinleşerek taşınmazın tapuya tescil edildiği, taşınmazın halen aynı vasıf ve yüzölçümle tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı ..., tapu kaydına ve eklemeli zilyetliğe dayanarak orman parselinin bir bölümü hakkında tapu iptali ve tescil istemiyle eldeki davayı açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği, tapu ile ormandan yer kazanma imkanı sağlayan 3402 sayılı Kanun'un 45. maddesinin ilgili fıkralarının Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 tarihli ve 31/13 E.-K..

14.03.1989 tarihli ve 35/13 E.-K. ile 13.06.1989 tarihli ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edildiği, kalan fıkraların da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, diğer yandan orman sayılan yerlerin zilyetlikle kazanılma imkanı da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından istinaf edilmekle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli ve 2021/1254 Esas, 2021/1091 Karar sayılı ilamıyla istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu karar da davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.