Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1748 K.2024/4235

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve davalı İSKİ vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle. İstanbul ili Pendik ilçesi Kurna Köyü 810 parselin Kurna Köyüne ait orman kadastro tutanağı ve 1/5000 ölçekli Bursa G22-b-02-c, 02-b nolu orman kadastro paftalarında sınırlı 1942 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre kesinleşen orman tahdit çalışmalarına göre Bağlarsırtı Devlet ormanı içinde kaldığını,

Bağlarsırta Devlet ormanında 1 nolu orman kadastro komisyon başkanlığı tarafından 1976 yılında eski tahdidin aplikasyonu ve 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun'un (1744 sayılı Kanun) 2 nci maddesi yapılarak çalışmanın 08.07.1982 yılında ilan edildiğini, aynı köydeki diğer ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1774 sayılı Kanun'la Değişik 2 nci madde ile 2896 ve 3302 Sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la (3302 Sayılı Kanun)

Değişik 2/B maddesi uygulamalarının yapıldığını, Bağlarsırtı Devlet ormanının bu uygulamalara konu olmadığını, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü tarafından Kurna Köyü 810 nolu parselin beyanlar hanesine 2942 sayılı Kanun'un 7 nci maddesince 03.02.1995 tarihli ve 317 yevmiye nolu kamulaştırma şerhlerinin konulduğunu, devlet ormanlarının hiçbir şekilde kamulaştırmaya tabi tutulamayacağını, kamulaştırma şerhinin de hukuka aykırı olduğunu ve terkininin gerektiğini, devlet ormanlarının mülkiyeti Hazineye ait olduğundan tapu kaydında yer alan haciz şerhlerinin de terkininin gerektiğini belirterek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilinin cevap dilekçesinde özetle.

13.07.2011 tarihinde söz konusu taşınmazın davalılara miras yoluyla intikal ettiğini, davalıların mirasçısı olduğu kişilerin söz konusu taşınmaz bedeli karşılığında iktisap ettiklerini, davaya konu taşınmazın evveliyattan beri orman olmadığının herkes tarafından bilindiğini, bu yeri satın alırken ormanla hiçbir ilgisinin bulunmadığını, bedelinin seneler önce ödendiğini ve tapusunun alındığını, seneler sonra orman olduğu iddiası ile dava açılmasının hakkaniyet ile bağdaşmadığını, 1942 yılında orman sınırları içine alındığı iddia edilen taşınmazın 13.07.2011 yılında mülkiyetinin miras yoluyla kazanıldığını,

müvekkillerinin ve mirasçısı olduğu kişilerin herhangi bir kastı ve kusurunun olmadığını belirterek devletin vatandaşlarının haklarını koruma ilkesi gereğince davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; Kartal Orman İşletme Şefliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından öncelikle dava ve taraf ehliyeti yokluğundan davanın reddedilmesi gerektiğini, Pendik ilçesi 810 nolu parselin tamamının Ömerli Barajı Mutlak Koruma alanında kaldığını, Pendik ilçesi 810 nolu parselin tapu kütüğünün beyanlar hanesinde 03.02.1995 tarihli ve 317 yevmiye ile 2942 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi şerhinin mevcut olduğunu, dava konusu taşınmazın mutlak koruma alanında kaldığından, kamulaştırma şerhinin kaldırılması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "dava konusu taşınmazın tamamının keşinleşmiş Bağlarsırtı Devlet Ormanı tahdit sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne" karar verilmiş; hükmün, davalılar vekili ve davalı İski Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, "vekalet ücreti yönünden istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne" şeklinde hüküm kurulmuş ve iş bu hüküm, davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... ile ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.