Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1945 K.2024/3982

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede, 1954 yılında yapılan arazi kadastrosu ve 23.07.2003 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması çalışmaları bulunmakta olup, dava konusu taşınmazın 1954 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında düzenlenen 20.05.1954 tarihli tapulama tutanağı ile. Kuşadası ilçesi ...

Mahallesi 86 parsel olarak 10.400,00 metrekare yüzölçümlü tarla vasfı ile belgesizden ... ve müşterekleri adına tespit ve 21.08.1954 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine tespit malikleri adına tescil edildiği, 2014 yılında yapılan uygulama (yenileme) kadastrosu sırasında İzmir ili, Selçuk ilçesi, ... mahallesi, 10.123,64 metrekare yüzölçümlü, yeni 122 ada 1 parsel numarası ile tespit edildiği, tapuda halen 1/4'er pay oranlarında davalı ... ve Gülsüm Karabıçak (...) ile bir kısım davalılar murisi Gülser Karabıçak ve bir kısım davalılar murisi ... adına müşterek mülkiyet hükümlerine göre kayıtlı olduğu;

tapunun beyanlar hanesinde, orman tahdit sınırları içinde kaldığı yönünde şerh bulunduğu, ayrıca ipotek sütununda, davalı ... lehine 05.03.1987 tarihinde kurulan (Eski) 3.500.000,00TL tutarında ipotek şerhi bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde, kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan İzmir ili Selçuk ilçesi ... Mahallesi Köyüstü Mevkii 120 ada 5 (eski 114) parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline ve müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, kesinleşen orman kadastrosuna dayalı olarak açılan tapu kaydının iptali ve tescili ile müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 3.568,91 metrekare yüzölçümündeki (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu, dava konusu 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 6.554,73 metrekare yüzölçümündeki (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayına yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, İzmir ili Selçuk ilçesi ...

Mahallesi 122 ada 1 parselin bilirkişi raporuna ekli krokisinde (B) harfi ile yeşile boyanarak gösterilen 6.554,73 metrekarelik alanın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, henüz kesinleşmiş tescil hükmü söz konusu olmadığından müdahalenin men'i talebinin reddine karar verilmiş, kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili,

müdahalenin önlenmesi talebinin reddi kararının usul ve Kanuna aykırı olduğu ileri sürülerek temyiz talebinde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.