Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/2002 K.2024/4370

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; Zonguldak ili ... Köyü 95 parsel sayılı taşınmazının kadastro çalışmalarında davalı adına tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın bir kısmının kesinleşen orman tahdid sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğunu beyanla; Zonguldak ili ... Beldesi 95 parsel sayılı taşınmazın orman olan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Müteveffa davalı ..., dava konusu yerin kendisine ait olduğununu ve kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, Zonguldak ili ... Köyü Kozçayırı mevkiinde bulunan ve tapunun kütük 95 pafta 5 parsel 95'e kayıtlı 10.050 m² alanındaki taşınmazın bilirkişi ... Çelik'in 17.03.1998 tarihli rapor ve krokisinde mavi ile boyalı ve bilirkişi ... 'nın 20.03.1998 tarihli rapor ve krokisinde yeşil ile boyalı 3.200 m² lik kısmının orman alanı olduğu anlaşılmakla, söz konusu alanın davalı ...'un malik olduğu tapu kaydının iptali ile vasfı orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.