Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/2154 K.2023/4391

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının dava dışı T.C. Merkez Bankası'nın ...

Şubesinde müdür yardımcısı olarak emekliye ayrıldığını, 01.01.1988 tarihinde Merkez Bankası Mensupları Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Sandığı Vakfı'na üye olduğunu, adı geçen Vakıf mevzuatı uyarınca Vakıf üyelerince 55 yaşında emekli olunmaması halinde katılım payından belirlenen yüzdeler nispetinde ödeme yapıldığını ve kesintilerin olacağının belirlendiğini, davacının doğum tarihi 04.06.1959 iken Hanak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.09.1963 tarihli ve 1963/127 Esas, 1963/97 Karar sayılı kararı ile 04.06.1956 olarak düzelttirdiğini,

2010 yılında ve 54 yaşında iken dava dışı üye için alınan 2008/109 sayılı yönetim kurulu kararı ile yaş tashihi kararı bulunan vakıf üyelerinin, yaş tashihi değişikliğinden önce veya sonra, hangi yaşı üyenin lehine ise o yaşın vakıf bünyesinde emekliliğe esas alınacağını öğrendiğini ve 15.09.2010 tarihinde davalı Vakfa başvurduğunu, yanıltıcı herhangi bir ifade ve gerçeğe aykırı beyanda bulunmadığını, kendisi ile benzer durumda bulunan 36 kişinin 2008-2017 yılları arasında yapmış oldukları başvuruların kabul edildiğini,

bu kişilerin yaş tashihi kararlarında lehe olan yaşlarının emekliliğe esas alınarak vakıf kayıtlarının yeniden düzenlendiğini, emekli olduğu tarihte vakıf kayıtlarına göre 56 yaşında, nüfus kayıtlarına göre ise 59 yaşında olduğunu, davalı Vakıf tarafından 19.09.2017 tarihinde toplam 401.160,85 TL tutarındaki bir meblağın hesaplarından Vakıf hesaplarına virman yapıldığını,

davalı tarafın kötü niyetli olduğunu ve kendisi ile benzer durumda bulunan diğer bir kısım üyelere farklı işlem yaptığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile emeklilik birikimlerinden 18.09.2017 tarihinde yapılan 401.160,85 TL tutarındaki kesinti yapılmasına ilişkin işlemin şimdilik 10.000 TL kısmının hukuka aykırı olduğunun tespitine, 18.09.2017 tarihinden itibaren işletilecek en yüksek mevduat faizi ve neması ile haklarının Vakıf bünyesindeki emeklilik hesaplarına iadesine, olmadığı taktirde 18.09.2017 tarihinde peşin değeri 401.160,85 TL olan kesintiden,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'nin 18.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ve neması ile ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlemin Vakıf mevzuatına uygun olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça yapılan kesintilerin, T.C. Merkez Bankası Mensupları Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Vakfı Senedine, Vakıf Sosyal Güvenlik Yardımları Yönetmeliğine uygun olduğu, bunun dışında davalı tarafça yapılan işlemin, Vakfın benzer durumundaki üyeleri ile davacı arasındaki uygulama eşitsizliğini kaldırdığı gibi, Vakfın malvarlığı değerlerinin korunması ve Vakfın kendi statüsüne uygun şekilde işleyebilmesi için zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporunun uyuşmazlığı dar çerçevede yorumladığını, eksik araştırma ve inceleme karar verildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, sebepsiz zenginleşme kavramı üzerinde durulmadan karar verildiğini, farklı bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, ortada bir yanlışlık varsa bunun müsebbibinin davalı olduğunu, davalı Vakıf yönetimi hakkında şikayet ve tazminata yönelik dava açma haklarının saklı olduğunu açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı Vakıf üyesi davacının emeklilik hesabından yapılan kesintilerin Vakıf mevzuatına uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, T.C. Merkez Bankası Mensupları Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Vakfı Senedi'nin 40 ıncı maddesi, Vakıf Sosyal Güvenlik Yardımları Yönetmeliği'nin 11 inci maddesi

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,