Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/2934 K.2024/4312

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin dava değeri itibariyle reddine ve temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro çalışmaları sonucunda, Siirt ili Pervari ilçesi Y. ... Köyü çalışma alanında bulunan ... Mevkii 102 ada 1 parsel sayılı 11.383.481,39 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla 25.08.2009 tarihinde Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmalarında orman olarak tespit ve tescili yapılan Siirt ili Pervari ilçesi Y. ... Köyü 102 ada 1 parsel içerisinde müvekkili olan davacıların kadimden beri malik sıfatıyla kullandıkları yerler olduğunu, tapu ve vergi kayıtları da bulunduğunu, bu yerlerin ormanla ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, taşınmaz bölümlerinin davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " dava konusu taşınmaza ait kadastro tespit tutanağının 25.08.2009 tarihinde kesinleştiği, taşınmazın Hazine adına tespit gördüğü, bu tespitten itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12/3 üncü maddesinde belirtilen on yıllık süre geçtikten sonra davacı tarafından kadastrodan önceki sebeplere dayanılarak 18.10.2019 tarihinde dava açıldığı " gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince;

davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 inci bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.