Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3312 K.2022/7747

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen hükmün davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine 26.10.2021 tarih ve 2013/112 Esas, 2016/28 Karar sayılı ek kararla, davalı ...’un istinaf talebinin reddine karar verilmiş olup, iş bu ek kararın davalı ... tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma talebinin değerden reddine karar verilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., Doğanşehir .....,Kasabası ......., Mahallesi 2160 parsel numaralı taşınmaz hakkında, irsen intikale ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tespitin iptali ile adına tescili istemiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemenin 26.10.2021 tarih ve 2013/112 Esas, 2016/28 Karar sayılı ek kararıyla istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 25 ve Geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığından, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar istinaf kanun yoluna, daha önce verilen kararlar ise temyiz kanun yoluna tabidir.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlamasından önce 17.06.2016 tarihinde karar verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine 26.10.2021 tarihli ek kararla istinaf talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Asıl karar tarihi itibarıyla, ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz yasa yoluna tabi olduğundan Mahkemece hatalı nitelendirme ile kararın istinaf yasa yoluna tabi olarak değerlendirilmesi sonucu kurulan istinaf talebinin reddine dair 26.10.2021 tarihli ve 2013/112 Esas, 2016/28 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak, temyiz incelemesine geçildi.

Gerekçeli karar, davalı ...’a 11.07.2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı ... tarafından 26.10.2021 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Buna göre, gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarih ile temyiz tarihi arasında 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/1. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 432. maddesinde düzenlenen 15 günlük yasal temyiz süresinin geçtiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı ... tarafından yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından, temyiz inceleme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.