Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3364 K.2025/543

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1932 yılında yapılan tesis kadastrosu çalışması, 2011 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışması ve 2017 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) 22/A maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu çalışması bulunmakta olup, tesis kadastrosu çalışmasında dava konusu 408 ve 409 parsel sayılı taşınmazlar şahıs adına tespit edilmiş, 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi gereğince yapılan çalışmada 408 parsel 117 ada 5 parsel ve 409 parsel 117 ada 4 parsel olmuştur.

Davacılar vekili tarafından Hatay Kadastro Mahkemesinin 2018/18 Esas sayılı dosyasına sunulan dava dilekçesinde özetle. Hatay Antakya ...

Mahallesinde kayıtlı bulunan 408 ve 409 sayılı parsellerin müvekkillerinin tapulu arazisi iken yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içerisinde gösterildiğini, dava konusu taşınmazların orman ile bir ilgisi bulunmayan müvekkillerinin anayasal hak olan mülkiyet hakkı içinde bulunan arazileri olduğunu, davacılara ait her iki taşınmazın evveliyatının orman içinde bulunmadığının yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ve ayrıca tanık beyanları ile ortaya çıkabileceğini,

aynı konu ile ilgili olarak taşınmazın civarında bulunan Oğlakören 591 ve 592 sayılı parseller içinde Hatay Kadastro Mahkemesinin 2007/9 Esas ve 2008/8 Karar sayılı ilamı ile de orman sınırlandırmasına itiraz davasının açılmış bulunduğunu, müvekkillerinin taşınmazları olan Antakya ... Mahallesi 408 ve 409 parsel sayılı taşınmazların tamamının orman tahdit hattı dışına çıkarılmasını istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili Kadastro Mahkemesine sunduğu cevap dilekçesinde özetle. Hatay ili Antakya ilçesi ...

Mahallesi sınırları içerisinde bulunan dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyü ve bölgesinde orman kadastro çalışmalarının yapıldığını ve 18.03.2011 tarihinde ilan edildiğini, davacının ilan tarihinden itibaren 1 aylık sürede Kadastro Mahkemesinde kadastro tespitine itiraz davası açma hakkı bulunduğunu ancak süresi içerisinde açmadığını, 1 aylık sürenin hak düşürücü sürelerden olduğunu ve öncelikle davanın süresi içinde açılmaması sebebiyle reddinin gerektiğini, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu Kadastro Mahkemesinin 2007/9 Esas,

2008/8 Karar sayılı kararında ise dava konusu yere ilişkin yapılmış bir yargılama ve kesin hükmün var olduğunun belirtilmesi karşısında davanın kesin hüküm nedeniyle de reddinini gerektiği ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Hatay Kadastro Mahkemesinin 23.10.2015 tarih ve 2015/18 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararıyla; tapuda davacılar adına kayıtlı olan Antakya ...

Mahallesi 408 ve 409 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının 6831 sayılı Kanun'un 10 ve 11 inci maddelerine göre 18.03.2011-18.09.2011 tarihleri arasında ilan edildiği, ilanın yapıldığı tarih itibarıyla 6831 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi hükmüne göre askı tarihinden itibaren 6 ay içinde kadastro mahkemesine dava açılabileceği, davanın 6 aylık süreden sonra 30.03.2015 tarihinde açıldığı,

görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, Mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Hatay Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, görevsizlik kararı sonrası dava dosyası Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş ve İlk Derece Mahkemesinin 2015/768 Esas sırasına kaydedilmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda.

117 ada 5 parselin (A) ile gösterilen 4.568.34 metrekaresi toprağının orman toprağı niteliğinde olmadığı, çevresi ile birlikte orman bütünlüğü oluşturmadığı, kadimden beri ziraat arazisi olarak kullanıldığı, eğiminin %12’nin altında olduğu, toprak muhafaza karakteri taşımadığı, üzerinde herhangi bir orman kalıntısı ve orman bitki örtüsü olmadığı, söz konusu taşınmazın evveliyatının orman sayılmayan yerlerden olduğu ve orman sınırları dışına çıkarılması gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın kabulü ile orman sınırları dışarısına çıkartılmasına,

117 ada 5 parselin (A) ile gösterilen kısmı dışında kalan kısmı ile 117 ada 4 numaralı parselin bitki örtüsü ve özellikleri itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle bu kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili ile davalı ...

İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, davacı tarafın ve davalı tarafın yerinde bulunmayan istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı, İlk Derece Mahkemesince yeterli inceleme yapılmadığı, davaya konu bu taşınmazlar üzerinde orman ağacı sayılabilecek ağaç bulunmadığı,

fiilen ağaçsız ve boş arazi vasfında olduğu, taşınmazlar üzerinde davacı müvekkillerinin daha sonraları kısmen zeytin ve meyve ağaçları diktiği, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kısım ile reddedilen kısımların aynı vasıfları taşıdığı, müvekkillerinin Anayasa'da koruma altına alınmış bulunan mülkiyet hakkının ihlal edildiği, davaya konu taşınmazların bitişiğinde ve aynı bölgede bulunan aynı özelliklere sahip çok sayıda taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığı,

bu durumun Anayasada mevcut eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, 1960 yılları ve sonrasına dayanan gizli memleket haritalarına dayalı olarak ormanlık alan olarak belirleme yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.