Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3512 K.2024/5417

Taraflar arasındaki kesinleşmiş orman tahdidine ve eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; kesinleşen orman kadastrosuna ve eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacı vekili; Antalya ili Manavgat ilçesi ... Mahallesi eski 1766 parsel yeni 537 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tamamının kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığını, evveliyatı ile halen orman özelliğini koruduğunu, bir taşınmazın orman sınırlarının belirlenmesi ve bu işlemin kesinleşmesiyle, tapuların hükmünü kaybedeceğini, taşınmazın ... Mahallesindeki 22/a uygulaması çalışmaları sırasında 29.06.1984 tarihinde kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığını, ancak şahıslar adına tapusu olduğunun tespit edildiğini belirterek dava konusu taşınmazın tapusunun iptaliyle orman tahdit sınırları içerisine alınarak orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu tahdit sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Antalya ili Manavgat ilçesi ... Mahallesi 537 ada 29 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıt ve tesciline, tapu kaydındaki şerhlerin silinmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı; bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu, 1970 yılından önceki en eski memleket haritasının çıkarılması ve taşınmazın fiili durumunun belirlenmesi gerektiği, taşınmazın tapusu alındığı tarihten itibaren zeytinlik vasfında olduğu, orman sınırları dışına çıkarılması gerektiği, bilirkişi raporunda belirtilen kadastro işleminin usulüne uygun yapılmadığı, taşınmazın orman vasfına alınmasının yok hükmünde olduğu, bilirkişi raporunda takdir edilen metrekare fiyatının oldukça düşük olduğu gerekçesiyle istinaf edilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu yerin 1968 yılında yapılan tesis kadastrosu sonucunda davalıların murisi adına tescilinin oluştuğu, ancak tespit sonrasına ilişkin eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarıyla, uydu görüntülerine göre de zeytinlik niteliği taşımadığı, tahsis kararı sonrasında tahsis amacına uygun kullanılmadığı;

sonrasında yörede 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre yapılarak 1984 yılındaki askı ilanı sonucunda kesinleşen orman kadastrosu sonucunda Devlet Ormanı içerisine alındığı ve bu çalışmanın kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar da 10 yıllık dava açma hak düşürücü süresinin geçtiği; bu nedenle 1984 yılında orman tahdit sınırı içine alınan tapu kaydının hukuki değerini yitirdiği gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili istinaf gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.