Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3708 K.2024/5190

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş olup, kararın davalılar Hazine ve ... Belediyesi tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu İnlice Köyünde, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1976 yılında yapılıp 09.02.1982 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile Değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2 nci madde uygulaması, 1986 ve 1989 yıllarında yapılıp, 16.8.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2013 yılında 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 2/B madde uygulaması yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, Muğla ili ... ilçesi İnlice Köyü ... Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, müvekkilinin zilyedliğindeki taşınmazın 2.447,46 metrekarelik kısmının TMK'nin 713/1 inci maddesi gereğince müvekkili adına tescilini istemiş, davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının sağlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, Muğla ili ... ilçesi İnlice köyünde kain fen bilirkişisi ve orman bilirkişisi ortak raporuna ekli krokide ek 1 de (A) harfi ile gösterilen 2.448,75 metrekarelik alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karar davalılar Hazine ve ... Belediyesi tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar Hazine ve ...

Belediyesi vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.