Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/4744 K.2025/430

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında Çınar ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 247 ada 7 parsel sayılı 1.664,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle susuz tarla vasfıyla davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalı yararına kazanma koşullarının oluşmadığı iddiasına dayanarak çekişmeli taşınmazların vasfının tayini ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın tespit tarihinden geriye dönük 15, 20 ve 25 yıllık süre içerisinde dosyada mevcut olan 1984, 2002 ve 2011 tarihli hava fotoğraflarında zirai faaliyete konu edildiği, imar ihyasının 1984 yılından önce tamamlandığı, davalılar ve murisleri tarafından taşınmazın ekonomik amaca uygun bir şekilde kullanıldığı, davanın reddine, Diyarbakır ili Çınar ilçesi ... Mahallesi 247 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.